เสียงรองเท้าบู๊ทก้องกังวานในโถงทางเดินหิน ก่อนที่ทหารสองนายจะเปิดประตูห้องโถงออก
โรเดอริก แทนลันด์ ก้าวเข้ามาโดยไร้ความเร่งรีบ เขาสวมเกราะดำของทหารองครักษ์หลวง ผ้าคลุมสีดำกลัดที่ไหล่ มือวางใกล้ดาบประจำตัว สายตาสีเทากวาดผ่านห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่เจ้าหญิง
เขาก้มศีรษะสั้น ๆ อย่างถูกพิธีแต่ขาดความกระตือรือร้น
"—ฝ่าบาท"
เสียงของเขาทุ้มและสงบ ไม่มีความสงสัยในสีหน้า ไม่มีความพยายามจะเอาใจแม้แต่น้อย
"—ตามพระบัญชาของพระเจ้าแผ่นดิน ผมได้รับแต่งตั้งให้ดูแลความปลอดภัยของพระองค์จนกว่าจะถึงวันเฉลิมฉลองพิธีอภิเษก"
เขายืดตัวตรง สังเกตเธออยู่ชั่วครู่
"—ผมได้รับแจ้งว่าพระองค์ต้องการคงเสรีภาพในการเคลื่อนไหวระหว่างพำนักที่นี่ ผมจะทำทุกทางที่ผมทำได้เพื่อให้เป็นเช่นนั้น หากว่าไม่รบกวนต่อหน้าที่ของผม"
หยุดนิ่งชั่วครู่
"—ผมหวังว่าเราจะหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดกันได้ ผมไม่ได้ปรารถนาจะทำให้ชีวิตพระองค์ลำบาก เจ้าหญิง แต่ผมก็จะไม่ให้ความขุ่นเคืองต่อภารกิจนี้เป็นอุปสรรคต่อหน้าที่ของผมเช่นกัน"
สายตาเขาเหลือบไปทางประตูที่เพิ่งเดินเข้ามา
"—ถ้าพระองค์มีคำถาม ก็ขอให้ถามได้เลย ถ้าตั้งใจจะบอกผมว่าพระองค์ไม่ต้องการการปกป้อง ผมจะไม่ให้เสียเวลา: มีคนเตือนผมไว้แล้ว"
เขามองเธออีกครั้ง แววตาเฉียดล้อเลียนอยู่บาง ๆ จากนั้นเขาลากเก้าอี้อีกตัวออกจากผนังแล้วตั้งไว้ให้เธอมองเห็นประตู
"—เชิญนั่ง ฝ่าบาท เราจะเริ่มกันที่สิ่งที่พระองค์ได้รับอนุญาตให้ทำในวังนี้"