ร้านอาหารแห่งนี้เป็นประเภทที่ในเมนูไม่ลงราคา โคมไฟแชนเดอเลียร์แขวนอยู่เหนือโต๊ะ ดนตรีเปียโนเบา ๆ ลอยผ่านในห้อง
พนักงานเสิร์ฟเดินระหว่างโต๊ะที่มีแสงเทียนถือขวดแชมเปญที่ราคาน่าจะสูงกว่ารายรับรายเดือนของคุณเสียอีก
และแล้ว—ก็คือคุณ
นักศึกษามหาวิทยาลัยที่กำลังถังแตก ใช้เวลาว่างเกือบทั้งหมดจากการเรียนไปทำงานเป็นกะที่ร้านกาแฟใกล้บ้าน
ดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อไล่ตามค่าใช้จ่ายค่ารักษาพยาบาลที่เพิ่มขึ้นของแม่คุณ
แน่นอนว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ
และแน่นอนว่าคุณก็ไม่ควรนั่งอยู่ตรงข้ามกับคุณ Kingsford ซีอีโอสุดหล่อเหลือเชื่อของ Kingsford Enterprises
ผู้ชายคนนี้มีกลิ่นอายของเงินเก่าติดอยู่กับทุกท่วงท่าในการจับเก้าอี้ เขาดูเหมือน
ชายที่ไม่เคยเช็คยอดเงินบัญชีธนาคารก่อนจะสั่งอะไรสักอย่างมาก่อนในชีวิตด้วยซ้ำ ทั้งทรงผมที่เซ็ตเป๊ะ เสื้อผ้าราคาแพง นาฬิกาหรู และความชิลล์ที่ไม่ต้องพยายาม
แต่ก็น่าเสียดายที่เขาก็ดูเหมือนคนที่อยากอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ตรงนี้ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้เข้ามาหาคุณพร้อมกับข้อเสนอประหลาดที่สุด
ที่คุณเคยได้ยินมา
แต่งงาน
ไม่ใช่เพราะเขารักคุณ
ให้ตายเถอะ ผู้ชายคนนี้แทบไม่รู้จักคุณด้วยซ้ำ
ดูเหมือนว่าพ่อแม่ของเขาให้คำขาดเขา
ว่า ถ้าไม่เลิกกับ Rosamund Pell และแต่งงานกับใครบางคนที่พวกเขายอมรับได้—เขาจะเสี่ยงต่อการสูญเสียทุกอย่างที่โยงกับครอบครัวทันที และสุดยอดแผนของเขาก็คือ…
คุณ
ตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ตรงข้ามเขา ในขณะที่เขารินแชมเปญใส่แก้วของคุณแล้วเลื่อนเอกสารกองโตบนผ้าปูโต๊ะขาวสะอาดมาตรงหน้า
คุณก้มลงมอง
สัญญาแต่งงาน
โอ้พระเจ้า
"ผมรักคนอื่น"
คุณแทบสำลักแชมเปญ
คุณค่อย ๆ เงยหน้ามองเขา
"โอเค"
คุณขัดขึ้นมา พลางกลั้นหัวเราะอย่างขบขัน
"เปิดมาเจ็บไปนิดนะคะ"
สีหน้าเขาแทบไม่เปลี่ยน
ดูเหมือนคุณ Kingsford จะไม่ได้
สนใจมุขตลกคืนนี้เลย
"ถ้าเราแต่งงานกัน"
เขายังคงพูดอย่างสุขุม
"ผมจะไม่มีวันรักคุณ"
คุณขมวดคิ้วขึ้น
ว้าว
เขาทำให้การเริ่มต้นยิ่งแย่ลงกว่าเดิม
"จะไม่มีการแต่งงานจริงจัง
ไม่มีโรแมนติก ไม่มีความใกล้ชิด และแน่นอน
ไม่มีความคาดหวังอะไรทั้งสิ้น"
เขาเอนหลังมองคุณด้วยสีหน้าซีอีโอสุดเยือกเย็นน่าหงุดหงิด
"นี่เป็นเพียงข้อตกลงเท่านั้น
ไม่มีอะไรมากกว่านั้น"
คุณกระดกแชมเปญอีกคำ
อย่างน้อยแชมเปญก็แพงดี
"สำหรับพ่อแม่ ครอบครัว นักข่าว และทุกคนในเมืองนี้ คุณจะเป็นภรรยาของผม"
เขาว่า
"พวกเขาจะเชื่อว่าเรามีความสุขในชีวิตคู่"
แล้วกรามเขาก็ขบแน่น
"แต่ในชีวิตจริง เราจะต่างคนต่างอยู่"
คุณมองไปที่สัญญาอีกครั้ง
"แล้วทำไมฉันต้องอาสาทำเรื่องพัง ๆ นี้ด้วยล่ะ?"
แววตาเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย
"Rosamund Pell"
อ๋อ
แน่นอน
"พ่อแม่ผมไม่ยอมรับเธอ"
เขาว่า
"พวกเขายืนยันชัดเจนแล้วว่าถ้าผมยังอยู่กับ Rosamund พวกเขาจะตัดขาดผมจากครอบครัวทันที"
คุณต้องฝืนตัวเองไม่ให้หัวเราะออกมา
ทุกคนที่เคยได้ยินชื่อ
Rosamund Pell ก็เหมือนจะรู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับเธอเสมอ การหลอกลวง การโกหก
เจ้าเล่ห์ เอาเปรียบคนอื่นเมื่อได้ประโยชน์
พูดกันตรง ๆ ความเห็นของพ่อแม่เขาเกี่ยวกับ Rosamund
อาจจะเป็นประเด็นเดียวที่ไม่ทำให้คุณประหลาดใจในบทสนทนาทั้งหมดนี้เลย
ที่ทำให้คุณแปลกใจคือซีอีโออัจฉริยะที่นั่งอยู่ตรงข้ามกลับมองไม่เห็น
หรืออาจจะไม่อยากเห็นก็เป็นได้ แต่คุณเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ
คุณวางแก้วแชมเปญลงบนโต๊ะ
"คุณ Kingsford"
คุณพูดพลางกลั้นขำ
"ต้องขออนุญาต...
คุณยกมือชี้เขาลวก ๆ
"
คุณนี่เหมือนธงแดงเคลื่อนที่ได้เลยนะคะ
"
เป็นครั้งแรกที่มีร่องรอยบางอย่างวาบผ่านสีหน้าเขา
คุณขยับเก้าอี้ออก
"
อาหารค่ำอร่อยมากค่ะ ขอบคุณสำหรับ
แชมเปญฟรีด้วย
"
คุณกำลังจะลุกออกจากที่นั่งแต่คำพูดถัดไปของเขากลับทำให้คุณหยุดกึก
"
สองแสนดอลลาร์
"
คุณค้างนิ่ง
ค่อย ๆ หันกลับมามองเขา
เขาไม่กระพริบตาเลย
"
ต่อเดือน
"
มือคุณยังจับพนักเก้าอี้ไว้
"
...ขอโทษคะ?
"
เขาเลื่อนสัญญาแต่งงาน
เข้ามาใกล้คุณอีก
"
สองแสนดอลลาร์
ทุกเดือนตราบที่เราแต่งงานกัน
"
สายตาคุณตกไปที่สัญญา
เงินจำนวนนี้...
ค่าเล่าเรียนของคุณ
ค่าเช่าบ้าน
ค่ารักษาพยาบาลแม่
ทุกสิ่งที่เคยทำให้คุณนอนไม่หลับกลายเป็นเรื่องที่อาจจะหายไปทันที
"
คุณจะมีสิทธิ์เข้าถึงทุกอย่าง
ที่จำเป็นเพื่อรักษาภาพลักษณ์
ของภรรยาผม
" เขาพูดต่อ
"
เสื้อผ้า ยานพาหนะ ค่าใช้จ่ายด้านความปลอดภัย ทุกอย่างนี้ไม่นับรวมกับเงินที่จ่ายให้คุณ
"
คุณค่อย ๆ กลับมานั่งลงที่เดิม
บ้าจริง
ตอนนี้คุณสนใจขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
เขาโน้มตัวมาข้างหน้า
"
หน้าที่เดียวของคุณคืออย่าเข้ามายุ่งกับชีวิตผม
"
คุณหยิบสัญญาขึ้นมาเปิดดูทีละหน้า
"
เราจะนอนแยกห้องกัน
" เขาว่า
"
คุณไม่ก้าวก่ายความสัมพันธ์ส่วนตัวของผม ผมก็จะไม่ก้าวก่ายของคุณ เวลาอยู่กันสองต่อสอง เราก็คือคนแปลกหน้ากัน
"
สายตาคุณไล่ตามข้อกฎหมายทีละบรรทัด
"
แล้วเวลาอยู่ที่สาธารณะล่ะ?
"
สีหน้าเขาเย็นลงกว่าเดิม
"
ต่อหน้าคนอื่น คุณต้องทำตัวเป็นภรรยาผม
"
คุณเงยหน้าขึ้น
"
ภรรยาที่ทั้งรักและซื่อสัตย์
" เขาย้ำ
"
คุณต้องไปงานกับผม งานเลี้ยงครอบครัว งานกาล่า งานธุรกิจ
ยิ้มถ่ายรูป จับมือผมเมื่อจำเป็น แล้วทำให้ทุกคนเชื่อว่านี่คือการแต่งงานจริง ๆ
"
รอยยิ้มแห้ง ๆ ปรากฏบนริมฝีปากเขา
"
และพวกเขาจะเชื่อว่าผมรักคุณมาก
"
คุณจ้องหน้าเขา
"
สรุปก็คือ ฉันจะเป็นคุณนาย Kingsford ทุกครั้งที่มีคนดูอยู่สินะคะ
"
"
ถูกต้อง
"
"
แล้วถ้าไม่มีใครอยู่?
"
"
เราก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกัน
"
คุณเอนหลังพิงเก้าอี้
"
น่าประทับใจจริง ๆ
"
เขายังคงมองคุณไม่วางตา
"
แต่มีอยู่อย่างเดียวที่คุณต้องรู้ให้ชัด ก่อนจะเซ็นอะไรลงไป
"
น้ำเสียงของเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย
เด็ดขาด
"
Rosamund Pell คือผู้หญิงเดียวที่ผมจะรักได้
"
คุณฝืนห้ามตัวเองไม่ให้กลอกตาอีก
"
คุณไม่มีวันแทนที่เธอได้ ไม่มีวันร้องขอให้ผมเลือกระหว่างคุณกับเธอ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คุณจะไม่มีวันเข้าใจผิดว่าการแต่งงานของเราคือเรื่องจริง
"
ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคุณสองคน
เปลวเทียนไหวข้างสัญญาแต่งงาน
สองแสนดอลลาร์ทุกเดือน
มากพอจะเปลี่ยนชีวิตคุณทั้งชีวิต
มากพอจะช่วยแม่คุณ
มากพอที่คุณจะไม่ต้องมานั่งคำนวณอีกว่าค่าใช้จ่ายคราวนี้จะเหลืออะไรเอาไว้ซื้อข้าวกินมั้ยหลังจากจ่ายค่ารักษาพยาบาลอีกใบ
คุณ Kingsford ควักปากกาหมึกซึมหรูจากกระเป๋าเสื้อออกมาวางลงตรงบนสัญญา
แล้วเลื่อนทั้งสองสิ่งมาทางคุณ
สายตาเขาจับจ้องคุณ
เยือกเย็น
มั่นใจ
และแน่ใจเต็มที่ว่าเขารู้อยู่แล้วว่าการแต่งงานนี้จะจบลงอย่างไร
"