เขาจะจ่ายเงินให้คุณเดือนละสองแสนดอลลาร์เพื่อเป็นภรรยาของเขา และเขาได้กำหนดกฎเพียงข้อเดียวไว้อย่างชัดเจนเจ็บแสบ: เขาจะไม่มีวันรักคุณ Thurston Kingsford อายุยี่สิบเจ็ดปี เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ Kingsford Enterprises และเป็นชายที่ในชีวิตนี้ไม่เคยแพ้การโต้เถียงที่เขาตั้งใจจะเอาชนะ
ร้านอาหารแห่งนี้เป็นประเภทที่ในเมนูไม่ลงราคา โคมไฟแชนเดอเลียร์แขวนอยู่เหนือโต๊ะ ดนตรีเปียโนเบา ๆ ลอยผ่านในห้อง พนักงานเสิร์ฟเดินระหว่างโต๊ะที่มีแสงเทียนถือขวดแชมเปญที่ราคาน่าจะสูงกว่ารายรับรายเดือนของคุณเสียอีก และแล้ว—ก็คือคุณ นักศึกษามหาวิทยาลัยที่กำลังถังแตก ใช้เวลาว่างเกือบทั้งหมดจากการเรียนไปทำงานเป็นกะที่ร้านกาแฟใกล้บ้าน ดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อไล่ตามค่าใช้จ่ายค่ารักษาพยาบาลที่เพิ่มขึ้นของแม่คุณ แน่นอนว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ และแน่นอนว่าคุณก็ไม่ควรนั่งอยู่ตรงข้ามกับคุณ Kingsford ซีอีโอสุดหล่อเหลือเชื่อของ Kingsford Enterprises ผู้ชายคนนี้มีกลิ่นอายของเงินเก่าติดอยู่กับทุกท่วงท่าในการจับเก้าอี้ เขาดูเหมือน ชายที่ไม่เคยเช็คยอดเงินบัญชีธนาคารก่อนจะสั่งอะไรสักอย่างมาก่อนในชีวิตด้วยซ้ำ ทั้งทรงผมที่เซ็ตเป๊ะ เสื้อผ้าราคาแพง นาฬิกาหรู และความชิลล์ที่ไม่ต้องพยายาม แต่ก็น่าเสียดายที่เขาก็ดูเหมือนคนที่อยากอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ตรงนี้ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้เข้ามาหาคุณพร้อมกับข้อเสนอประหลาดที่สุด ที่คุณเคยได้ยินมา แต่งงาน ไม่ใช่เพราะเขารักคุณ ให้ตายเถอะ ผู้ชายคนนี้แทบไม่รู้จักคุณด้วยซ้ำ ดูเหมือนว่าพ่อแม่ของเขาให้คำขาดเขา ว่า ถ้าไม่เลิกกับ Rosamund Pell และแต่งงานกับใครบางคนที่พวกเขายอมรับได้—เขาจะเสี่ยงต่อการสูญเสียทุกอย่างที่โยงกับครอบครัวทันที และสุดยอดแผนของเขาก็คือ… คุณ ตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ตรงข้ามเขา ในขณะที่เขารินแชมเปญใส่แก้วของคุณแล้วเลื่อนเอกสารกองโตบนผ้าปูโต๊ะขาวสะอาดมาตรงหน้า คุณก้มลงมอง สัญญาแต่งงาน โอ้พระเจ้า "ผมรักคนอื่น" คุณแทบสำลักแชมเปญ คุณค่อย ๆ เงยหน้ามองเขา "โอเค" คุณขัดขึ้นมา พลางกลั้นหัวเราะอย่างขบขัน "เปิดมาเจ็บไปนิดนะคะ" สีหน้าเขาแทบไม่เปลี่ยน ดูเหมือนคุณ Kingsford จะไม่ได้ สนใจมุขตลกคืนนี้เลย "ถ้าเราแต่งงานกัน" เขายังคงพูดอย่างสุขุม "ผมจะไม่มีวันรักคุณ" คุณขมวดคิ้วขึ้น ว้าว เขาทำให้การเริ่มต้นยิ่งแย่ลงกว่าเดิม "จะไม่มีการแต่งงานจริงจัง ไม่มีโรแมนติก ไม่มีความใกล้ชิด และแน่นอน ไม่มีความคาดหวังอะไรทั้งสิ้น" เขาเอนหลังมองคุณด้วยสีหน้าซีอีโอสุดเยือกเย็นน่าหงุดหงิด "นี่เป็นเพียงข้อตกลงเท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่านั้น" คุณกระดกแชมเปญอีกคำ อย่างน้อยแชมเปญก็แพงดี "สำหรับพ่อแม่ ครอบครัว นักข่าว และทุกคนในเมืองนี้ คุณจะเป็นภรรยาของผม" เขาว่า "พวกเขาจะเชื่อว่าเรามีความสุขในชีวิตคู่" แล้วกรามเขาก็ขบแน่น "แต่ในชีวิตจริง เราจะต่างคนต่างอยู่" คุณมองไปที่สัญญาอีกครั้ง "แล้วทำไมฉันต้องอาสาทำเรื่องพัง ๆ นี้ด้วยล่ะ?" แววตาเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย "Rosamund Pell" อ๋อ แน่นอน "พ่อแม่ผมไม่ยอมรับเธอ" เขาว่า "พวกเขายืนยันชัดเจนแล้วว่าถ้าผมยังอยู่กับ Rosamund พวกเขาจะตัดขาดผมจากครอบครัวทันที" คุณต้องฝืนตัวเองไม่ให้หัวเราะออกมา ทุกคนที่เคยได้ยินชื่อ Rosamund Pell ก็เหมือนจะรู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับเธอเสมอ การหลอกลวง การโกหก เจ้าเล่ห์ เอาเปรียบคนอื่นเมื่อได้ประโยชน์ พูดกันตรง ๆ ความเห็นของพ่อแม่เขาเกี่ยวกับ Rosamund อาจจะเป็นประเด็นเดียวที่ไม่ทำให้คุณประหลาดใจในบทสนทนาทั้งหมดนี้เลย ที่ทำให้คุณแปลกใจคือซีอีโออัจฉริยะที่นั่งอยู่ตรงข้ามกลับมองไม่เห็น หรืออาจจะไม่อยากเห็นก็เป็นได้ แต่คุณเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ คุณวางแก้วแชมเปญลงบนโต๊ะ "คุณ Kingsford" คุณพูดพลางกลั้นขำ "ต้องขออนุญาต... คุณยกมือชี้เขาลวก ๆ "คุณนี่เหมือนธงแดงเคลื่อนที่ได้เลยนะคะ" เป็นครั้งแรกที่มีร่องรอยบางอย่างวาบผ่านสีหน้าเขา คุณขยับเก้าอี้ออก "อาหารค่ำอร่อยมากค่ะ ขอบคุณสำหรับ แชมเปญฟรีด้วย" คุณกำลังจะลุกออกจากที่นั่งแต่คำพูดถัดไปของเขากลับทำให้คุณหยุดกึก "สองแสนดอลลาร์" คุณค้างนิ่ง ค่อย ๆ หันกลับมามองเขา เขาไม่กระพริบตาเลย "ต่อเดือน" มือคุณยังจับพนักเก้าอี้ไว้ "...ขอโทษคะ?" เขาเลื่อนสัญญาแต่งงาน เข้ามาใกล้คุณอีก "สองแสนดอลลาร์ ทุกเดือนตราบที่เราแต่งงานกัน" สายตาคุณตกไปที่สัญญา เงินจำนวนนี้... ค่าเล่าเรียนของคุณ ค่าเช่าบ้าน ค่ารักษาพยาบาลแม่ ทุกสิ่งที่เคยทำให้คุณนอนไม่หลับกลายเป็นเรื่องที่อาจจะหายไปทันที "คุณจะมีสิทธิ์เข้าถึงทุกอย่าง ที่จำเป็นเพื่อรักษาภาพลักษณ์ ของภรรยาผม" เขาพูดต่อ "เสื้อผ้า ยานพาหนะ ค่าใช้จ่ายด้านความปลอดภัย ทุกอย่างนี้ไม่นับรวมกับเงินที่จ่ายให้คุณ" คุณค่อย ๆ กลับมานั่งลงที่เดิม บ้าจริง ตอนนี้คุณสนใจขึ้นมาจริง ๆ แล้ว เขาโน้มตัวมาข้างหน้า "หน้าที่เดียวของคุณคืออย่าเข้ามายุ่งกับชีวิตผม" คุณหยิบสัญญาขึ้นมาเปิดดูทีละหน้า "เราจะนอนแยกห้องกัน" เขาว่า "คุณไม่ก้าวก่ายความสัมพันธ์ส่วนตัวของผม ผมก็จะไม่ก้าวก่ายของคุณ เวลาอยู่กันสองต่อสอง เราก็คือคนแปลกหน้ากัน" สายตาคุณไล่ตามข้อกฎหมายทีละบรรทัด "แล้วเวลาอยู่ที่สาธารณะล่ะ?" สีหน้าเขาเย็นลงกว่าเดิม "ต่อหน้าคนอื่น คุณต้องทำตัวเป็นภรรยาผม" คุณเงยหน้าขึ้น "ภรรยาที่ทั้งรักและซื่อสัตย์" เขาย้ำ "คุณต้องไปงานกับผม งานเลี้ยงครอบครัว งานกาล่า งานธุรกิจ ยิ้มถ่ายรูป จับมือผมเมื่อจำเป็น แล้วทำให้ทุกคนเชื่อว่านี่คือการแต่งงานจริง ๆ" รอยยิ้มแห้ง ๆ ปรากฏบนริมฝีปากเขา "และพวกเขาจะเชื่อว่าผมรักคุณมาก" คุณจ้องหน้าเขา "สรุปก็คือ ฉันจะเป็นคุณนาย Kingsford ทุกครั้งที่มีคนดูอยู่สินะคะ" "ถูกต้อง" "แล้วถ้าไม่มีใครอยู่?" "เราก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกัน" คุณเอนหลังพิงเก้าอี้ "น่าประทับใจจริง ๆ" เขายังคงมองคุณไม่วางตา "แต่มีอยู่อย่างเดียวที่คุณต้องรู้ให้ชัด ก่อนจะเซ็นอะไรลงไป" น้ำเสียงของเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย เด็ดขาด "Rosamund Pell คือผู้หญิงเดียวที่ผมจะรักได้" คุณฝืนห้ามตัวเองไม่ให้กลอกตาอีก "คุณไม่มีวันแทนที่เธอได้ ไม่มีวันร้องขอให้ผมเลือกระหว่างคุณกับเธอ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คุณจะไม่มีวันเข้าใจผิดว่าการแต่งงานของเราคือเรื่องจริง" ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคุณสองคน เปลวเทียนไหวข้างสัญญาแต่งงาน สองแสนดอลลาร์ทุกเดือน มากพอจะเปลี่ยนชีวิตคุณทั้งชีวิต มากพอจะช่วยแม่คุณ มากพอที่คุณจะไม่ต้องมานั่งคำนวณอีกว่าค่าใช้จ่ายคราวนี้จะเหลืออะไรเอาไว้ซื้อข้าวกินมั้ยหลังจากจ่ายค่ารักษาพยาบาลอีกใบ คุณ Kingsford ควักปากกาหมึกซึมหรูจากกระเป๋าเสื้อออกมาวางลงตรงบนสัญญา แล้วเลื่อนทั้งสองสิ่งมาทางคุณ สายตาเขาจับจ้องคุณ เยือกเย็น มั่นใจ และแน่ใจเต็มที่ว่าเขารู้อยู่แล้วว่าการแต่งงานนี้จะจบลงอย่างไร "
เขาจะจ่ายเงินให้คุณเดือนละสองแสนดอลลาร์เพื่อเป็นภรรยาของเขา และเขาได้กำหนดกฎเพียงข้อเดียวไว้อย่างชัดเจนเจ็บแสบ: เขาจะไม่มีวันรักคุณ Thurston Kingsford อายุยี่สิบเจ็ดปี เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ Kingsford Enterprises และเป็นชายที่ในชีวิตนี้ไม่เคยแพ้การโต้เถียงที่เขาตั้งใจจะเอาชนะ
ร้านอาหารแห่งนี้เป็นประเภทที่ในเมนูไม่ลงราคา โคมไฟแชนเดอเลียร์แขวนอยู่เหนือโต๊ะ ดนตรีเปียโนเบา ๆ ลอยผ่านในห้อง พนักงานเสิร์ฟเดินระหว่างโต๊ะที่มีแสงเทียนถือขวดแชมเปญที่ราคาน่าจะสูงกว่ารายรับรายเดือนของคุณเสียอีก และแล้ว—ก็คือคุณ นักศึกษามหาวิทยาลัยที่กำลังถังแตก ใช้เวลาว่างเกือบทั้งหมดจากการเรียนไปทำงานเป็นกะที่ร้านกาแฟใกล้บ้าน ดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อไล่ตามค่าใช้จ่ายค่ารักษาพยาบาลที่เพิ่มขึ้นของแม่คุณ แน่นอนว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ และแน่นอนว่าคุณก็ไม่ควรนั่งอยู่ตรงข้ามกับคุณ Kingsford ซีอีโอสุดหล่อเหลือเชื่อของ Kingsford Enterprises ผู้ชายคนนี้มีกลิ่นอายของเงินเก่าติดอยู่กับทุกท่วงท่าในการจับเก้าอี้ เขาดูเหมือน ชายที่ไม่เคยเช็คยอดเงินบัญชีธนาคารก่อนจะสั่งอะไรสักอย่างมาก่อนในชีวิตด้วยซ้ำ ทั้งทรงผมที่เซ็ตเป๊ะ เสื้อผ้าราคาแพง นาฬิกาหรู และความชิลล์ที่ไม่ต้องพยายาม แต่ก็น่าเสียดายที่เขาก็ดูเหมือนคนที่อยากอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ตรงนี้ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้เข้ามาหาคุณพร้อมกับข้อเสนอประหลาดที่สุด ที่คุณเคยได้ยินมา แต่งงาน ไม่ใช่เพราะเขารักคุณ ให้ตายเถอะ ผู้ชายคนนี้แทบไม่รู้จักคุณด้วยซ้ำ ดูเหมือนว่าพ่อแม่ของเขาให้คำขาดเขา ว่า ถ้าไม่เลิกกับ Rosamund Pell และแต่งงานกับใครบางคนที่พวกเขายอมรับได้—เขาจะเสี่ยงต่อการสูญเสียทุกอย่างที่โยงกับครอบครัวทันที และสุดยอดแผนของเขาก็คือ… คุณ ตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ตรงข้ามเขา ในขณะที่เขารินแชมเปญใส่แก้วของคุณแล้วเลื่อนเอกสารกองโตบนผ้าปูโต๊ะขาวสะอาดมาตรงหน้า คุณก้มลงมอง สัญญาแต่งงาน โอ้พระเจ้า "ผมรักคนอื่น" คุณแทบสำลักแชมเปญ คุณค่อย ๆ เงยหน้ามองเขา "โอเค" คุณขัดขึ้นมา พลางกลั้นหัวเราะอย่างขบขัน "เปิดมาเจ็บไปนิดนะคะ" สีหน้าเขาแทบไม่เปลี่ยน ดูเหมือนคุณ Kingsford จะไม่ได้ สนใจมุขตลกคืนนี้เลย "ถ้าเราแต่งงานกัน" เขายังคงพูดอย่างสุขุม "ผมจะไม่มีวันรักคุณ" คุณขมวดคิ้วขึ้น ว้าว เขาทำให้การเริ่มต้นยิ่งแย่ลงกว่าเดิม "จะไม่มีการแต่งงานจริงจัง ไม่มีโรแมนติก ไม่มีความใกล้ชิด และแน่นอน ไม่มีความคาดหวังอะไรทั้งสิ้น" เขาเอนหลังมองคุณด้วยสีหน้าซีอีโอสุดเยือกเย็นน่าหงุดหงิด "นี่เป็นเพียงข้อตกลงเท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่านั้น" คุณกระดกแชมเปญอีกคำ อย่างน้อยแชมเปญก็แพงดี "สำหรับพ่อแม่ ครอบครัว นักข่าว และทุกคนในเมืองนี้ คุณจะเป็นภรรยาของผม" เขาว่า "พวกเขาจะเชื่อว่าเรามีความสุขในชีวิตคู่" แล้วกรามเขาก็ขบแน่น "แต่ในชีวิตจริง เราจะต่างคนต่างอยู่" คุณมองไปที่สัญญาอีกครั้ง "แล้วทำไมฉันต้องอาสาทำเรื่องพัง ๆ นี้ด้วยล่ะ?" แววตาเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย "Rosamund Pell" อ๋อ แน่นอน "พ่อแม่ผมไม่ยอมรับเธอ" เขาว่า "พวกเขายืนยันชัดเจนแล้วว่าถ้าผมยังอยู่กับ Rosamund พวกเขาจะตัดขาดผมจากครอบครัวทันที" คุณต้องฝืนตัวเองไม่ให้หัวเราะออกมา ทุกคนที่เคยได้ยินชื่อ Rosamund Pell ก็เหมือนจะรู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับเธอเสมอ การหลอกลวง การโกหก เจ้าเล่ห์ เอาเปรียบคนอื่นเมื่อได้ประโยชน์ พูดกันตรง ๆ ความเห็นของพ่อแม่เขาเกี่ยวกับ Rosamund อาจจะเป็นประเด็นเดียวที่ไม่ทำให้คุณประหลาดใจในบทสนทนาทั้งหมดนี้เลย ที่ทำให้คุณแปลกใจคือซีอีโออัจฉริยะที่นั่งอยู่ตรงข้ามกลับมองไม่เห็น หรืออาจจะไม่อยากเห็นก็เป็นได้ แต่คุณเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ คุณวางแก้วแชมเปญลงบนโต๊ะ "คุณ Kingsford" คุณพูดพลางกลั้นขำ "ต้องขออนุญาต... คุณยกมือชี้เขาลวก ๆ "คุณนี่เหมือนธงแดงเคลื่อนที่ได้เลยนะคะ" เป็นครั้งแรกที่มีร่องรอยบางอย่างวาบผ่านสีหน้าเขา คุณขยับเก้าอี้ออก "อาหารค่ำอร่อยมากค่ะ ขอบคุณสำหรับ แชมเปญฟรีด้วย" คุณกำลังจะลุกออกจากที่นั่งแต่คำพูดถัดไปของเขากลับทำให้คุณหยุดกึก "สองแสนดอลลาร์" คุณค้างนิ่ง ค่อย ๆ หันกลับมามองเขา เขาไม่กระพริบตาเลย "ต่อเดือน" มือคุณยังจับพนักเก้าอี้ไว้ "...ขอโทษคะ?" เขาเลื่อนสัญญาแต่งงาน เข้ามาใกล้คุณอีก "สองแสนดอลลาร์ ทุกเดือนตราบที่เราแต่งงานกัน" สายตาคุณตกไปที่สัญญา เงินจำนวนนี้... ค่าเล่าเรียนของคุณ ค่าเช่าบ้าน ค่ารักษาพยาบาลแม่ ทุกสิ่งที่เคยทำให้คุณนอนไม่หลับกลายเป็นเรื่องที่อาจจะหายไปทันที "คุณจะมีสิทธิ์เข้าถึงทุกอย่าง ที่จำเป็นเพื่อรักษาภาพลักษณ์ ของภรรยาผม" เขาพูดต่อ "เสื้อผ้า ยานพาหนะ ค่าใช้จ่ายด้านความปลอดภัย ทุกอย่างนี้ไม่นับรวมกับเงินที่จ่ายให้คุณ" คุณค่อย ๆ กลับมานั่งลงที่เดิม บ้าจริง ตอนนี้คุณสนใจขึ้นมาจริง ๆ แล้ว เขาโน้มตัวมาข้างหน้า "หน้าที่เดียวของคุณคืออย่าเข้ามายุ่งกับชีวิตผม" คุณหยิบสัญญาขึ้นมาเปิดดูทีละหน้า "เราจะนอนแยกห้องกัน" เขาว่า "คุณไม่ก้าวก่ายความสัมพันธ์ส่วนตัวของผม ผมก็จะไม่ก้าวก่ายของคุณ เวลาอยู่กันสองต่อสอง เราก็คือคนแปลกหน้ากัน" สายตาคุณไล่ตามข้อกฎหมายทีละบรรทัด "แล้วเวลาอยู่ที่สาธารณะล่ะ?" สีหน้าเขาเย็นลงกว่าเดิม "ต่อหน้าคนอื่น คุณต้องทำตัวเป็นภรรยาผม" คุณเงยหน้าขึ้น "ภรรยาที่ทั้งรักและซื่อสัตย์" เขาย้ำ "คุณต้องไปงานกับผม งานเลี้ยงครอบครัว งานกาล่า งานธุรกิจ ยิ้มถ่ายรูป จับมือผมเมื่อจำเป็น แล้วทำให้ทุกคนเชื่อว่านี่คือการแต่งงานจริง ๆ" รอยยิ้มแห้ง ๆ ปรากฏบนริมฝีปากเขา "และพวกเขาจะเชื่อว่าผมรักคุณมาก" คุณจ้องหน้าเขา "สรุปก็คือ ฉันจะเป็นคุณนาย Kingsford ทุกครั้งที่มีคนดูอยู่สินะคะ" "ถูกต้อง" "แล้วถ้าไม่มีใครอยู่?" "เราก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกัน" คุณเอนหลังพิงเก้าอี้ "น่าประทับใจจริง ๆ" เขายังคงมองคุณไม่วางตา "แต่มีอยู่อย่างเดียวที่คุณต้องรู้ให้ชัด ก่อนจะเซ็นอะไรลงไป" น้ำเสียงของเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย เด็ดขาด "Rosamund Pell คือผู้หญิงเดียวที่ผมจะรักได้" คุณฝืนห้ามตัวเองไม่ให้กลอกตาอีก "คุณไม่มีวันแทนที่เธอได้ ไม่มีวันร้องขอให้ผมเลือกระหว่างคุณกับเธอ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คุณจะไม่มีวันเข้าใจผิดว่าการแต่งงานของเราคือเรื่องจริง" ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคุณสองคน เปลวเทียนไหวข้างสัญญาแต่งงาน สองแสนดอลลาร์ทุกเดือน มากพอจะเปลี่ยนชีวิตคุณทั้งชีวิต มากพอจะช่วยแม่คุณ มากพอที่คุณจะไม่ต้องมานั่งคำนวณอีกว่าค่าใช้จ่ายคราวนี้จะเหลืออะไรเอาไว้ซื้อข้าวกินมั้ยหลังจากจ่ายค่ารักษาพยาบาลอีกใบ คุณ Kingsford ควักปากกาหมึกซึมหรูจากกระเป๋าเสื้อออกมาวางลงตรงบนสัญญา แล้วเลื่อนทั้งสองสิ่งมาทางคุณ สายตาเขาจับจ้องคุณ เยือกเย็น มั่นใจ และแน่ใจเต็มที่ว่าเขารู้อยู่แล้วว่าการแต่งงานนี้จะจบลงอย่างไร "
