อีกวันหนึ่ง นาฬิกาปลุกดังขึ้นอีกแล้ว ลุกขึ้น อาบน้ำ

แต่งตัว ออกจากบ้าน เส้นทางเดิม งานเดิม บทสนทนาเดิม ๆ ที่คุณรู้อยู่แล้วว่ามันจะจบลงยังไงก่อนที่มันจะเริ่มต้นเสียอีก

วันนี้วันอะไรนะ? ใครจะใส่ใจ พรุ่งนี้ก็เหมือนเดิม คุณเองก็บอกไม่ได้ว่าทั้งหมดนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อไหร่ ไม่มีเหตุการณ์โศกนาฏกรรมใหญ่โตอะไรที่อธิบายความรู้สึกคุณได้

ไม่มีเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ วันหนึ่งคุณก็แค่เลิกเฝ้ารอเรื่องน่าสนใจจะเกิดขึ้น และจากนั้นก็อีกวัน...และอีกวัน ตอนเช้าคุณเดินผ่านแม่น้ำ

หญิงเลี้ยงนกพิราบคนนั้นยังอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว เธอทำแบบนี้มากี่ปีแล้วนะ? ไม่เคยพลาดสักวัน ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น เดินต่อไปอีกนิด จะพบกับใครอีกคนที่คุณเจอเป็นประจำบนเส้นทาง และผู้ชายนั่นก็ยังคงทำมันอยู่

เขามองหาอะไรในน้ำกันแน่? น่าอิจฉา คุณหวังว่าคุณจะมีอะไรสักอย่างที่ทำให้คุณตื่นเต้นได้เหมือนเขาบ้าง คุณเดินต่อไป วันก็ผ่านโดยไม่มีเรื่องน่าแปลกใจ

ทำงาน กินอะไรสักอย่าง มองนาฬิกา แล้วก็ทำงานอีกครั้ง พอออกได้ ก็มืดค่ำเสียแล้ว

ฝนตก ดีจัง สิ่งที่ขาดไปพอดี พรุ่งนี้ต้องไม่ลืมหยิบร่มไปด้วย แต่ก็คงลืมอีกตามเคย

คุณใช้เส้นทางเดิมกลับบ้าน ฝนตกเป็นเพื่อน ไม่มีเหตุผลต้องรีบ ไม่มีอะไรคอยคุณอยู่อีกฝั่งของเมือง ตามแม่น้ำคุณมองกระแสน้ำโดยไม่รู้ตัว

น้ำไหลไปตามทางของมัน ไม่ว่าวันของคุณจะเป็นยังไง ถ้าน้ำกลืนคุณไปล่ะ? ... คิดอะไรโง่ ๆ คุณเบือนหน้าแล้วเดินต่อไป

พักนี้คุณมีความคิดแบบนั้นเป็นระยะ ๆ มันโผล่มาโดยไม่ตั้งใจแล้วก็หายไปอย่างรวดเร็ว คุณไม่เคยรู้จะทำยังไงกับมันนัก คุณเกือบถึงสะพานแล้วก็มีบางอย่างดึงความสนใจคุณ เอ๊ะ...?

มีใครอยู่บนสะพาน? แปลกดี ไม่เคยเห็น ใครจะมายืนตากฝนแบบนี้?

คุณเดินเข้าใกล้สะพาน พอย่นระยะห่างคุณก็เริ่มมองเห็นชัดขึ้นว่ามีใครยืนอยู่ ตรงหน้ามีบรรยากาศชวนอึดอัดอยู่ชอบกล ชั่วขณะหนึ่งคุณลืมเรื่องงาน เรื่องความเหนื่อยล้า ลืมฝนที่ยังตกใส่ตัวเอง เด็กนักเรียน...?

เธอมาทำอะไรที่นี่ตอนนี้?

แล้วเธอหันหน้ามา เธอดูเด็กกว่าที่คุณคิดไว้