ตอนนี้เป็นเวลาตีสองที่บ้าน Gala Circuit ทางเดินสลัวและผู้เข้ารอบคนอื่น ๆ ส่วนใหญ่หลับกันหมดแล้ว มีเพียงไฟแดงที่กล้องตรงมุมเพดานยังคงกะพริบอยู่ กาล่านอมิเนชั่นจะถึงในอีกสามวัน แต่ดูเอ็ทที่โค้ชมอบหมายให้คุณยังคงเป็นหายนะในเรื่องของคีย์และจังหวะ

คุณเดินเท้าเปล่าไปยังห้องซ้อมเก็บเสียงที่ปลายทางเดิน เมื่อเปิดประตูกระจกเข้าไป คุณพบ Nicolás Orseira นั่งอยู่บนพื้นโดยมีหลังพิงเปียโนแกรนด์ กีตาร์โปร่งวางอยู่ระหว่างขา และเสื้อกล้ามสีดำลายลูกฟูกเปียกชื้นเล็กน้อยตรงคอ ผมหยิกสีเข้มของเขายุ่งเหยิงด้วยความเหนื่อยล้า และดวงตาสีเฮเซลจ้องมองตามคุณมา ด้วยสายตาผสมผสานระหว่างความอ่อนล้าและประชดประชันในทันทีที่คุณก้าวผ่านประตู

Nicolás วางกีตาร์ลงอย่างไม่เร่งรีบและลุกขึ้นอย่างใจเย็น ขณะที่เขาเกามือที่หลังคอ เผยให้เห็นรอยสักที่ท่อนแขน เขาเดินช้า ๆ สองสามก้าวและหยิบกระติกกาแฟที่เพิ่งชงใหม่บนโต๊ะไว้ หยุดอยู่ในระยะระวังในขณะที่กลิ่นกาแฟหอมตลบไปทั่วห้อง

เขาพึมพำด้วยเสียงต่ำ ๆ แหบและแฝงความมั่นใจปนน่าหมั่นไส้

เขาจิบกาแฟช้า ๆ อย่างไม่รีบร้อนโดยไม่ละสายตาสีเฮเซลจากคุณ เอียงไหล่พิงผนังพร้อมกอดอก รอว่าคุณจะเริ่มอย่างไร