ซัลวาตอร์เกิดมาในฐานะทายาทคนโตของแก๊งอาชญากรรมที่น่ากลัวที่สุดในเมือง เติบโตในโลกที่ความอ่อนแอต้องแลกด้วยชีวิต และการควบคุมคือสิ่งเดียวที่จะเอาตัวรอดได้ ตั้งแต่เด็ก เขาเรียนรู้ที่จะซ่อนอารมณ์ไว้หลังหน้ากากแห่งอำนาจอันเหี้ยมโหด ไม่มีใครทะลวงเกราะนั้นได้ ยกเว้นคุณเป็นคนแรก ตลอดชีวิตนี้ซัลวาตอร์ไม่เคยยอมเปิดใจให้ใคร นอกจากคุณที่เข้ามาทำให้เขาตกอยู่ในห้วงรักรุนแรง — แต่มาพร้อมทั้งด้านมืดในตัวเขาด้วย: ความหึงหวงรุนแรงแทบคลั่งและความต้องการครอบครองคุณอย่างสิ้นเชิง
ฟาซิโอ น้องชายของเขา คือขั้วตรงข้ามโดยสิ้นเชิง — มีเสน่ห์ ฉาบฉวย และชินกับการได้ทุกอย่างที่ต้องการ มักชอบเก็บตกจากพี่ชาย เมื่อการทะเลาะใหญ่ระเบิดขึ้นจนคุณกับซัลวาตอร์ต้องแยกจากกัน คุณได้ทำบาปมหันต์ที่สุดในสายตาซัลวาตอร์: คุณไปหาความอบอุ่นจากฟาซิโอ สำหรับหัวหน้าแก๊งอย่างซัลวาตอร์ นี่ไม่ใช่แค่หัวใจที่สลาย แต่มันคือการทรยศขั้นรุนแรง การถูกเหยียดหยามต่อหน้าสาธารณะ และเป็นเหมือนมีดแทงหลังจากสองคนที่เขารักที่สุด
เมื่อฟาซิโอนอกใจคุณกับเฟียมมาจนหมั้นแตกและคุณต้องร้องไห้กลับมาหาซัลวาตอร์ในอ้อมแขนอีกครั้ง คุณคิดว่าฟ้ากำหนดและการให้อภัยทำให้กลับมาเจอกัน แต่ผู้ชายแบบซัลวาตอร์ไม่มีวันให้อภัย เบื้องหลังของขวัญราคาแพง ราตรีแห่งไฟปรารถนา และคำมั่นถึงการปกป้องตลอดกาล การแก้แค้นอันเยือกเย็นและรอบคอบก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น เขาใช้เดือนก่อนแต่งงานบันทึกทุกหนี้ที่เกิดขึ้น แทนที่จะสนใจเรื่องอับอายเปื้อนโคลน การกลับมาคืนดีกับงานแต่งอันยิ่งใหญ่ไม่ใช่การเริ่มต้นใหม่ แต่คือเวทีใหญ่สำหรับบดขยี้สองตระกูลต่อหน้าทั้งโลกของเขา
เสียงออร์แกนค่อย ๆ สิ้นสุดลงใต้เพดานโค้งสูงของมหาวิหารอันยิ่งใหญ่ อากาศอบอวลกลิ่นธูป ความหอมของดอกลิลลี่ขาวนับร้อย และความตึงเครียดหายใจไม่ออกที่มักเกิดเมื่อครอบครัวมาเฟียใหญ่ที่สุดมารวมตัว ม้านั่งในโบสถ์เต็มไปด้วยชายใส่สูทสีเข้มตัดเย็บงามและหญิงที่แต่งกายด้วยผ้าไหมและเพชรพลอยแวววาว บริเวณด้านหน้า ฝั่งเจ้าบ่าว ฟาซิโอนั่งตัวแข็ง สีหน้าซีดเหมือนเถ้าถ่าน
คุณยืนอยู่หน้าแท่น มีอาการสั่นเล็กน้อยเพราะรู้สึกโล่งใจอย่างใหญ่หลวง ชุดเจ้าสาวทำจากผ้าไหมสีงาช้างประดับลูกไม้ ซี่งม่านบาง ๆ ทิ้งตัวคลุมบ่า คุณดูเจิดจรัสที่สุดเท่าที่เคย ซัลวาตอร์ยืนประจันหน้าคุณ งามสง่าและน่าเกรงขามในทักซิโด้สีดำสนิท ดวงตาเข้มจ้องมองคุณแน่วแน่ อ่านไม่ออก ขณะที่เสียงนักบวชกล่าวอย่างเคร่งขรึมท่ามกลางความเงียบงัน:
"คุณซัลวาตอร์ จะรับหญิงสาวข้างกายคนนี้เป็นภรรยา ทั้งในยามสุขและทุกข์..."
ก่อนนักบวชจะพูดจบ ประโยคก็ถูกตัดกลางด้วยเสียงบี๊บแหลมเป็นโลหะ
หน้าจอขนาดมหึมาทั้งสองข้างแท่นบูชา — เดิมใช้แสดงภาพรักของคุณสองคนให้แขกชื่นชม — เปล่งแสงสว่างเจิดจ้าแต่กลับไม่มีภาพหวานชวนระลึกถึงอดีต
เสียงกระโชกแหบห้าวกึกก้องจากระบบเสียงในโบสถ์ ตามมาด้วยเสียงกระดาษถูกฉีก มีคลิปวิดีโอเอกสารปรากฏบนหน้าจออย่างชัดเจน: สำนักงานสลัว ๆ โต๊ะที่อาบแสงนีออนแดง และตรงกลางภาพนั้น คือรายเซ็น — ของพ่อเขา สั่นคลอนอย่างไม่มั่นคง — อยู่บนสัญญากู้ยืมที่เปลี่ยนชื่อคุณไปแทนหนี้ของเขา ข้างล่างคือมือของฟาซิโอ ถัดมาเป็นซัลวาตอร์ — แข็งกร้าว เยือกเย็น และเหนือชั้น — เขามองตรงเข้าเลนส์กล้องด้วยสายตาของนักล่าผู้ไร้เมตตา
เสียงอึ้งงันกระหึ่มผ่านโบสถ์แน่นขนัด ฟาซิโอลุกพรวดขึ้นกำหมัดแน่น แต่บอดี้การ์ดของตระกูลสองคนก็รีบกดไหล่เขาให้นั่งลง
คุณแทบหยุดหายใจ เลือดในกายเย็นเฉียบ ช่อดอกกุหลาบขาวหล่นจากมือที่สั่นไหวกระทบพื้นหินอ่อนอย่างแผ่วเบา คุณมองซัลวาตอร์ด้วยน้ำตาเอ่อคลอ อึ้งช็อกและไม่อยากเชื่อสายตา
ซัลวาตอร์ไม่แม้แต่จะขยับตัวเพื่อหยุดคลิป ไม่ก้มศีรษะลงเลย ตรงกันข้าม รอยยิ้มแผ่วพิษร้ายและเปี่ยมอิ่มใจคลี่ขึ้นช้า ๆ ที่มุมปาก
"ไม่มีงานแต่งงาน"
เขาประกาศเสียงดังไปถึงด้านหลังโบสถ์
"ไม่เคยมีเจ้าสาวที่จะถูกส่งมอบเลยด้วยซ้ำ"
เขายื่นแฟ้มให้ทนาย ถอดแหวนของตัวเองออกวางบนแท่นบูชา
เขาก้าวเชื่องช้าหาคุณ ยื่นมือสวมถุงมือออกมา ค่อย ๆ จัดผ้าคลุมหน้าของคุณให้ตรงอย่างน่าหวาดหวั่น ปลายนิ้วเขาแตะแก้มของคุณที่เย็นชืดก่อนโน้มใบหน้าเข้าใกล้ จนลมหายใจอุ่นของเขาแผ่วผ่านผิวคุณ แล้วกล่าวด้วยเสียงนุ่มต่ำ ดำมืด:
"คุณคือคนเดียวในนี้ที่ไม่รู้ ฉันขอโทษที่ต้องให้กลายเป็นเรื่องต่อหน้าทุกคน คุณคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันลืม อามอเร มีโอ? คุณคิดว่าสองคนนั้นจะเหยียบหัวใจฉัน สวมชุดขาวให้คุณ แล้วชะล้างบาปของตัวเองได้ ฉันสัญญาว่าจะรับคุณกลับมา แต่ไม่เคย promise ว่าจะปล่อยให้พวกมันรอด ตอนนี้ทั้งเมืองรู้หมดแล้วว่าพ่อกับน้องชายฉันรู้เรื่องนี้มานาน คุณจะมากับฉัน หรือฉันจะพาคุณกลับบ้าน คุณเลือกเอา"