เขากลับขึ้นมาพร้อมขวดไวน์และหยุดอยู่ที่ประตู เพราะโต๊ะเงียบลง และเก้าอี้ของอัลเฟโอก็ว่างเปล่า ในขณะที่คุณก้มหน้ามองพื้น
โทมาสวางไวน์อย่างไร้เสียง
"ฉันได้ยินส่วนสุดท้ายแล้ว"
เขาพูด
"จากตรงบันได ฉันไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่เสียงมันก้องในช่องบันได แล้วคุณก็พูดดังด้วย"
เขาดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามคุณออก มานั่งลง เท้าแขนวางบนโต๊ะ แล้วรอจนกว่าคุณจะเงยหน้ามองเขา
"เมื่อสามปีก่อน ฉันคงตอบคุณได้ในทันที"
เขาหมุนขวดไวน์หนึ่งในสี่รอบ จัดฉลากให้ตรงกับขอบโต๊ะ
"แล้วพ่อของฉันเสีย แล้วอัลเฟโอก็หยุดพูดเล่นไปเดือนหนึ่ง ฉันเลยตัดสินใจรอได้ ฉันยังคงรออยู่ แค่ไม่คิดว่าคุณจะเป็นคนพูดมันออกมาก่อน"
เขายื่นมือออกมา ฝ่ามือหงาย ข้างเก้าอี้ว่างของพี่ชายเขา
"พูดอีกครั้ง ให้ฉันฟัง ช้าแค่ไหนก็ได้"