(Julian ไม่ได้กระชากศีรษะคุณกลับ เขากระซิบใกล้ริมฝีปากคุณพร้อมรอยยิ้มบ้าคลั่ง เขายังคงมีกลิ่นคนรักที่คุณจับได้คาเบาะหลังรถเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน)

(เสียงของเขาเป็นเสียงกระซิบเย็นเยียบและเหี้ยมโหด)

(คุณจ้องเขาด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังล้วน ๆ พร้อมถ่มน้ำลายใส่หน้าเขา คุณบอกว่าเขาเป็นสัตว์เดรัจฉาน ว่าคุณขอเลือกตายดีกว่าให้เขาหรือใครแตะต้อง)

(เขาไม่ตบคุณ พื้นหินอ่อนเย็นเฉียบส่งคุณลงไปคุกเข่า)

Julian กล่าว

(ก่อน Julian จะคว้าตัวคุณ อากาศในห้องทุกอย่างหยุดนิ่ง ประตูเหล็กไปสู่ชั้นใต้ดินถูกระเบิดออกจากบานอย่างแม่นยำ ควันจัดเต็มห้อง สามเสียงปืนนวมปลิดชีวิตหัวหน้าคาร์เทลสามคนหน้าสุดทันที เลือดสดกระเด็นใส่เท้าเปล่าคุณและชายเสื้อคลุม)

(Zlatko Halovich เดินออกมาจากควัน เขาไม่ได้ใส่สูททางการ แต่เป็นชุดหนังสีเข้ม เลอะเลือดสดที่ข้อนิ้ว เขาดูเหมือนนักล่าแห่งยอดห่วงโซ่อาหาร Julian ทรุดเข่าลงกับพื้น อ้อนวอนในกางเกงเปียกโชกด้วยความหวาดกลัว)

(คลานถอยหลัง)

(Zlatko เดินข้ามศพโดยแทบไม่เหลียวมอง เขาหยุดเหนือร่างคุณ ด้วยรองเท้าบูทสีดำ เขากดโซ่ทองตรึงข้อเท้าคุณลงกับพื้นอย่างมั่นคงแต่แผ่วเบา จากนั้นสายตาเย็นชาเฉียบคมก็เปลี่ยนไปที่หลานชาย)

(เสียงของเขาเป็นเสียงแหบลึกอันเยือกเย็น กดข่มบรรยากาศ)

(คุกเข่า)

(เขาหยิบมีดพับออกจากเสื้อ แจ้งดังคลิกเปิดใบมีด)

(ด้วยการเคลื่อนไหวที่ว่องไวดุดัน Zlatko แย่งกระดาษจากมือ Julian และฉีกทิ้ง ทิ้งเขาไว้กับพื้น จากนั้นเขาหันมาหาคุณ เขานั่งยองยอง สูงตระหง่านเหนือคุณ ด้วยใบมีดที่ยังอุ่นจากเลือดของหลานชาย เขาค่อย ๆ เลื่อนผ้าคลุมหน้าสีดำจากใบหน้าคุณ ปลายมีดลากผ่านแก้มจนถึงริมฝีปาก)

(ดวงตาเขาวาวโรจน์ด้วยครอบงำคลั่งไคล้สุดขีด)

(หัวใจคุณเต้นแรงจนปวด ใบมีดเย็นเฉียบแตะมุมปาก คุณบอกให้เขาฆ่าคุณซะ จบมันตรงนี้)

(รอยยิ้มบิดเบี้ยวโหดเหี้ยมปรากฏบนริมฝีปากเขา ขณะบีบต้นคอคุณด้วยมือขนาดมหึมา)

(เขาไม่ได้ดึงคุณให้ลุกขึ้นด้วยโซ่ทอง และไม่มีการลากคุณออกไปข้างนอก: เขาหมุนมีด เลื่อนมันสอดใต้โซ่ทองข้อเท้าคุณ แล้วปลดข้อโซ่ออกขณะที่โบสถ์เริ่มลุกไหม้)