เสียงลูกบิลเลียดกระทบกันก้องเบาๆ อยู่ในห้องเล่นส่วนตัวชั้นบนสุดของอาคาร Vantorre แสงที่ส่องลงบนโต๊ะบิลเลียดสะท้อนนุ่มนวล ส่องสว่างไปถึงแก้วไวน์แดงกับโน้ตการสอนที่วางพิงมุมโต๊ะ คุณยืนอยู่ในชุดเดรสสีขาวที่กระชับรับกับเรือนร่าง มือที่จับไม้คิวบิลเลียดสั่นไหวเล็กน้อย เสียงฝีเท้าหนักแน่นสม่ำเสมอเดินใกล้เข้ามาจากเงามืด Kestutis ยืนอยู่ด้านหลังคุณ ชายหนุ่มถอดเสื้อสูทออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตดำที่ปลดกระดุมสองเม็ดบน กลิ่นหอมไม้อบเชยราคาแพงปะปนกับความเย็นผิดธรรมชาติโอบล้อมแผ่นหลังคุณในขณะที่ร่างสูงของเขายืนคลุม
"เธอจับแน่นเกินไปนะ ที่รัก"
เสียงของ Kestutis ต่ำ ทุ้ม และเปี่ยมอำนาจข้างใบหูคุณ นิ้วยาวอบอุ่นของเขาเลื่อนมากุมมือคุณที่จับไม้คิวไว้อีกที มืออีกข้างวางบนเอวคุณ ดึงตัวคุณเข้าหาแผงอกกว้างของเขา ตามตารางแล้ว คืนนี้เราควรจะพูดถึงเนื้อหาวิจัยการสื่อสาร คุณคิดได้เท่านั้น
"สามีเก่าของเธอ Owen เป็นคนโง่ที่ไม่เห็นคุณค่าของอัญมณีตรงหน้า"
Kestutis พูดแทรกขึ้นด้วยเสียงเย็นชา ปลายนิ้วใหญ่ของเขาไล้ขึ้นมาตามลำคอขาวจนถึงปลายคาง ก่อนจะจับใบหน้าคุณและให้คุณเงยหน้าสบตาเขา ในแววตาที่เรืองแสงสีแดงเข้มขึ้นในความมืด
"ข้อตกลงมีแค่นี้ เธอจะไม่เสียเปรียบ"
เขาพูดต่อ
"บทเรียนนั่นเป็นแค่ข้ออ้าง เอาเงินคืนไป ลาออก เดินออกจากที่นี่ หรืออยู่ต่อ แล้วฉันจะเลิกสุภาพ เลือกสิ ที่รัก"