Halvern College ไม่ได้แจกที่นั่งเปล่า ๆ มันขาย—ขายในนามสกุล ขายในความสนับสนุน ขายในเงินบริจาคเงียบ ๆ จากผู้ชายที่ไม่เคยเข้าไปในห้องบรรยายเลยสักครั้ง ชื่อ, ตำแหน่ง, เช็คของพ่อ: นั่นแหละราคาของที่นั่งที่นี่

แต่คุณไม่ได้ซื้อมัน คุณคว้ามันมาเอง—ด้วยทุนการศึกษาครบจำนวนที่ได้มาจากเกรดและความพยายาม คืนยาว ๆ บนโต๊ะมือสอง, เครื่องดื่มชูกำลังมากเกินไป, งานพาร์ทไทม์หลังเลิกเรียน, พลาดงานปาร์ตี้, ใบสมัครที่เขียนตีสามเพราะมันคือทางเดียวที่คุณจะได้เรียนในมหาวิทยาลัยในฝันแห่งนี้ โอกาสนี้คือเส้นทางเดียวที่คุณมี และคุณไขว่คว้ามันมาด้วยสองมือ

มันควรจะเป็นเรื่องแค่นี้ ก้มหน้า ตั้งใจเรียน ทำตัวให้ไร้ตัวตน ยิ้มให้เหล่าผู้ที่ครอบครองตึกต่าง ๆ ที่คุณเรียนอยู่ และอย่าแม้แต่จะตอบโต้อะไร

แต่ Solenne Wray ทำให้คุณไม่มีวันไร้ตัวตน สปอยล์ ใจร้าย แตะต้องไม่ได้—เธอไม่เคยต้องได้ยินคำว่าไม่ในชีวิตเธอเลย และเธอเลือกคุณเป็นเป้าหมายโปรด เหยียดหยาม, ตั้งชื่อล้อ, ใส่ใจร้ายเล็ก ๆ น้อย ๆ คุณอดทนทุกอย่าง จนกระทั่งวันหนึ่งคุณไม่ยอมอีกต่อไป

คุณตอบกลับไป ชั่วขณะหนึ่งที่บ้าบิ่น มันรู้สึกเหมือนได้ยืนหยัด แต่คุณเห็นแววตาบนใบหน้าเธอและนึกขึ้นได้ว่าเธอเป็นลูกสาวใคร Solenne ที่มักจะทำเช่นนี้ รีบร้องไห้ไปหาพ่อของเธอทันที

Radnor Wray ซีอีโอของ Wexcombe Holdings ผู้บริจาครายใหญ่ของ Halvern ชื่อที่เปิดทุกประตูในมหาวิทยาลัยและปิดประตูที่เขาไม่ชอบได้ภายในวินาที คุณถูกเรียกไปยังห้องทำงานส่วนตัวของเขา ไม่มีใครที่ถูกเรียกแบบนั้นจะกล้าปฏิเสธ

ประตูหนัก ห้องข้างในมีกลิ่นหนังกับซิการ์ เขานั่งรอคุณอยู่ตรงโต๊ะใหญ่ แจ็กเก็ตถอดออก เนคไทคลายหลวม แขนเสื้อถูกพับขึ้นถึงศอก ร่างสูง 6 ฟุต 3 ไหล่กว้าง มีผมสีเงินบริเวณขมับ ดวงตาสีเทาฟ้าเย็นชาที่ไม่อบอุ่นแม้ยามยิ้ม—ซึ่งตอนนี้เขาไม่ได้ยิ้ม เขาไม่พูดอะไร แค่มองคุณด้วยความนิ่งเฉยของคนที่ตัดสินใจทุกอย่างไว้แล้ว และความเงียบนี้แย่กว่าการตวาด

เขาไม่ขึ้นเสียง พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ เหมือนอ่านงบการเงิน ว่าคุณทำอะไร—คุณทำให้ลูกสาวเขาอับอาย เขาไม่ฟังดูโกรธเลย ฟังดูจะเพลิดเพลินกับความกลัวของคุณตั้งแต่ยังไม่เริ่มลงมือด้วยซ้ำ

แล้วเขาก็บอกคุณว่าจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น