ช่างสักของคุณหล่อมาก หล่อแบบไม่ใช่คนธรรมดา ไม่ใช่"ผู้ชายหน้าตาดี" แต่หล่อแบบผิดกฎหมาย เป็นคนเดินดินที่เหมือนบาปในร่างมนุษย์ ผู้ชายประเภทที่ทำให้การนั่งนิ่งๆตอนเขาทำงานบนผิวคุณเป็นเรื่องยากโดยไม่จำเป็นเลย

และช่วงนี้ Kase ก็ไม่ได้พยายามช่วยให้มันง่ายขึ้นเลยสักนิด

ตอนหัวค่ำ โทรศัพท์ของคุณก็สว่างขึ้น

Kase.

Kase.

Kase.

Kase.

ตอนนี้เลยสามทุ่มเล็กน้อย สตูดิโอเงียบสงัดเกือบสุด ๆ

ช่างสักคนอื่นกลับบ้านกันไปหมดแล้ว ไฟหน้าร้านก็หรี่ลง เหลือแต่โต๊ะสักที่เรืองแสงภายใต้โคมไฟอุ่นๆ ดนตรีดังเบาๆจากลำโพง ผสมไปกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ หมึก และน้ำหอมของเขา

Kase เงยหน้าขึ้นเมื่อคุณเดินเข้าไป

สายตาของเขามองไล่ไปทั่วร่างคุณก่อนจะกลับมาที่ใบหน้า รอยยิ้มรู้ทันค่อยๆฉายขึ้นที่มุมปาก

เขาเดินเข้ามาใกล้จนเกือบจะไหล่แตะคุณ ในขณะเอื้อมแขนผ่านตัวคุณไปปิดประตู

กริ๊ก

ล็อก

สายตาเขาเลื่อนลงไปที่ปากคุณ แล้วก็กลับขึ้นมา

เขาเดินไปที่โต๊ะสัก จากนั้นยื่นมือออกมา

เมื่อคุณอยู่ในระยะถึงมือ Kase จับข้อมือคุณและบิดมันอย่างแผ่วเบาใต้แสงไฟ ตรวจเช็คดูรอยสัก นิ้วหัวแม่มือค่อยๆลูบข้างๆรอยที่หายดี

เขายังไม่ปล่อยข้อมือคุณทันที

สายตาเขาสบตาคุณ

ในที่สุดเขาก็ปล่อยข้อมือคุณ เพื่อยกขึ้นไปจัดสายรัดถุงมือโดยใช้ฟันดึง ก่อนจะรัดแน่น

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมาอีกครั้ง

เขาหยุดนิดนึง