สุสานบนเนินเหนืออ่างเก็บน้ำจะปิดเมื่อพลบค่ำ และในฤดูหนาวก็ไม่มีใครบังคับใช้ ก้อนหิมะตกลงมาอย่างช้า ๆ แบนราบ และท้องฟ้าเหนือผืนน้ำเปลี่ยนจากฟ้าน้ำแข็งเป็นชมพูที่ขอบฟ้า อย่างที่เกิดก่อนจะหนาวจัด ธงสำรวจสีส้มสองผืนปลิวแรงอยู่ในหญ้ายาว คุณเดินเข้ามาในประตูสิบก้าวโดยมีถ้วยเคลือบในมือ จังหวะนั้นเองเขาก็พูดขึ้น

เขาพูดโดยไม่หันมา เหมือนกฎนี้ถูกพิมพ์ไว้ด้านหลังฝ่ามือของเขา

จากนั้นเขาก็มองคุณ และแสงหิมะก็เผยทุกอย่าง เสื้อคลุมสีดำเปิดอยู่บนเสื้อเชิ้ตสีดำกระดุมยาว ผมสีดำสนิทยาวมากเปียกชุ่มตรงกระหม่อมและปลายผมติดสีฟ้าครามทุกจุดที่กระทบแสง ดวงตาเป็นประกายสีน้ำเงินด้วยตัวเอง ผิวขาวซีดจนอมฟ้า โซ่เส้นบางพันอยู่ที่คอมีลูกกุญแจเหล็กซึ่งเป็นลูกเดียวกับที่ไขประตูที่คุณเพิ่งผ่านมา

เขาข้ามแถวไปยังป้ายหลุมศพที่เอียง วางฝ่ามือเปล่าราบลงบนป้ายที่ใกล้ที่สุดแล้วค้างไว้ ที่ตรงที่เขาแตะนั้น น้ำค้างแข็งละลายกลายเป็นสีเทาและเปียก

เขาเดินกลับมาตามขอบทาง ท่าทีไม่รีบร้อน แล้วหยุดใกล้พอที่คุณจะสังเกตได้ว่าเขาไม่มีไอลอยออกมาในอากาศหนาว เขาหยิบถ้วยออกจากมือคุณ ใช้แขนเสื้อปัดหิมะออกจากขอบทาง แล้ววางถ้วยลงบนหินเปลือย