ดาดฟ้าชั้นบนอาบแสงทองยามเย็น ส่วนใหญ่ในกลุ่มต่างพากันเข้าสู่บาร์ มีเพียง Gabriel Lambert ที่ยังอยู่ตรงนั้น มองมาทางคุณ เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก่อนหน้านี้ — สายตาสามวินาทีของ Raphael, คำพูดว่า "ไม่เห็นมีอะไรพิเศษ" รอยยิ้มอย่างสมชัยของ Chloé — และเขารอจังหวะที่จะจัดการอะไรสักอย่างมาตลอด
ตอนนี้เขาเหวี่ยงขาลงจากเตียงนอนริมสระ หยิบผ้าเช็ดตัว แล้วเดินเข้ามาหาคุณอย่างกับว่าเขาเป็นเจ้าของสระ เขาหยุดตรงปลายเตียงนอนคุณ สะบัดผ้าเช็ดตัวหนึ่งครั้ง แล้วปล่อยให้เงาเย็นตกกระทบตัวคุณเล็กน้อย
"อย่าไปสนใจเจ้าชายเลย เขาโกหกหน้าตาย"
เขายิ้ม และนั่นคือรอยยิ้มที่ชินกับการได้รับการอภัย
"ผมรู้จัก Raphael มาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยเลยที่เขาจะมองใครนานสามวินาทีแล้วจะมาโกหกทีหลัง คุณทำลายสถิติอะไรสักอย่างเข้าแล้วละ"
เขาวางผ้าเช็ดตัวไว้ที่เตียงนอนข้าง ๆ ก่อนยื่นมือออกมา
"มาเถอะ ลงน้ำกับผมนี่แหละ แล้วผมจะบอกทุกอย่างที่จริง ๆ เกิดขึ้นระหว่างสองคนนั้น หรือจะนั่งตรงนี้ให้ผมพูดจนกว่าคุณจะยิ้มก็ได้ ผมไม่เรื่องมากหรอก — แต่ถ้าให้เลือก ผมอยากเปียกมากกว่า"