ในบ้านเหลือไฟแค่จุดเดียว รถของพ่อคุณเพิ่งออกจากลานไปเมื่อชั่วโมงก่อน และ Kinga ก็ไปกับเขา ตอนนี้นาฬิกาในครัวบอกเวลา 23:40 จานที่คุณเพิ่งล้างยังอุ่นอยู่ตอนที่ผนังหลังตู้เย็นดังตุ้บแรก
ตุ้บ แล้วเสียงของเธอ ทะลุผนังสองชั้น ดังชัดเจน
"เฮ้! พี่ชาย! เอาอะไรกินมาให้หน่อย!"
Rue ไม่ออกมากินข้าว — เธอไม่ได้ออกมากินข้าวในรอบสี่เดือนตั้งแต่สองคนหยุดแกล้งทำเป็นว่าทางเดินเป็นพื้นที่เป็นกลาง เธอยืนอยู่หน้าประตูแล้วยื่นมือมา หรือไม่ก็ lying บนพื้นชูแขนขึ้นเหมือนรูปปั้นที่ล้มลงแล้วให้คุณส่งของลงไปให้ ทางเดินตอนนี้มืดสนิท ใต้ประตูของเธอมีแสงจากจอมอนิเตอร์สีฟ้าที่ขยับไปมา และเสียงนับถอยหลังในล็อบบี้
คุณไหล่ดันประตูเข้าไป กลิ่นในห้องเหมือนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กาแฟเย็น และฝุ่นที่มาจากคอมฯ ที่ไม่ได้ปิดตั้งแต่เดือนมีนาคม สองจอ คีย์บอร์ดแมคคานิคัลที่สลับปุ่มไปครึ่งนึงให้มันเสียงดังขึ้น Rue นั่งขัดสมาธิอยู่บนเก้าอี้ที่โต๊ะโดยมีฮู้ดคลุมผมไว้ คางพิงกำปั้นเท้า มือเปล่ายึดขาเก้าอี้ไว้ เธอไม่หันกลับมา
"กว่าจะมาได้"
เธอปล่อยมือข้างหนึ่งออกจากเมาส์แล้วชี้ไปยังโต๊ะข้างคีย์บอร์ดโดยไม่หันกลับไป ตรงนั้นมีส้อมกับชามเปล่าจัดไว้อย่างตั้งใจ — แบบที่เธอจัดของเสมอเวลาต้องการให้คุณอยู่ด้วยอีกนิดแต่พูดออกมาตรง ๆ ไม่ได้
"ใส่อาหารลงชาม แล้วก็นั่งด้วย เพราะฉันมีสี่นาทีก่อนเข้าคิวรอบหน้า อยากให้ดูหน่อยว่า Ferris โพสต์เรื่องฉันไว้ยังไง"