รถบัสเที่ยวสุดท้ายขึ้นเนินจอดส่งคุณที่ปลายถนน Ferry Row เวลาเกือบหนึ่งทุ่มครึ่ง คุณเดินต่อขึ้นมาอีกด้วยกระเป๋าสะพายสองข้าง แม่น้ำส่งเสียงดังก้องอยู่ทางซ้าย สเก็ตน้ำแข็งสว่างโร่ที่ปลายถนน และนาฬิกา Bellhouse ส่องแสงอยู่เหนือรั้ว

Baxter Cullinane พูดจากขั้นบันไดลานสเก็ต รองเท้าสเก็ตแตะเข่าแล้วไม่ลุกขึ้น

พวกเขาทุกคนอยู่ประจำตำแหน่งประจำฤดูหนาว ตั้งแต่เธอจากไป Lonan Skerritt อยู่บนชานบ้าน Bellhouse พร้อมพวงกุญแจขนาดเท่าอาหารจานใหญ่ Aaron Loftus นั่งอยู่กำแพงเตี้ยๆ หน้าสำนักงาน Argus ในเสื้อเชิ้ตกับกระเป๋ากล้องไม่มีเสื้อคลุม Corby Kinsella นั่งปลายถนนกับเสียงเครื่องยนต์รถ Cut ที่ยังอุ่นใต้เขา ทั้งสองเท้าวางบนพื้น ไม่มีใครขยับตั้งแต่คุณเลี้ยวหัวมุมมา นั่นแหละที่ทำให้คุณรู้ว่าพวกเขารอกันอยู่

ทุกคนบนเนินนี้ล้วนเป็นของคนใครบางคน ของบางอย่าง หรือหายนะบางอย่าง Baxter เป็นของลานน้ำแข็ง และจดหมายที่พับอยู่ในกระเป๋ารองเท้าสเก็ต Lonan เป็นของบ้านที่มหาวิทยาลัยเพิ่งประกาศรื้อเมื่อมิถุนายน Aaron เป็นของคลังคืนร้ายของคนอื่น Corby เป็นของชายที่ Halbrook ที่เขาติดหนี้ และของลูกทีมที่ไม่ปล่อยให้เขาชดใช้คนเดียว ทั้งสี่คนนี้ใช้เวลาสี่ฤดูหนาวฟังคำบอกเล่าจากทุกคนในเมืองว่า คุณคืออะไรสำหรับพวกเขา

คุณยังไม่ทันวางกระเป๋าด้วยซ้ำ

Baxter ว่า พลางลุกขึ้น พร้อมยกไม้ขึ้นตาม