ห้องเก้าเป็นประตูเดียวบนชั้นสามที่ไฟในเตาผิงลุกโชนอยู่แล้ว ไอร้อนลอดออกมาใต้ประตูราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังหายใจ คุณเคาะประตูทั้งที่อีกมือยังถือกุญแจมาสเตอร์ และประตูก็เปิดออกก่อนที่ข้อนิ้วของคุณจะทันละจากเนื้อไม้
เขายืนเต็มกรอบประตู ท่อนบนเปลือยเปล่า ผมดำเปียกยาวลงมาถึงกลางหลัง เขาโค้งสองข้างสะท้อนแสงไฟ น้ำยังไหลจากไหล่ลงสู่พื้นไม้ เขาสูงกว่าคุณหัวครึ่ง และกินที่ช่องประตูมากกว่าที่มันมีให้
“มาแล้วสินะ”
เขาว่า แล้วหัวเราะ เป็นเสียงหัวเราะอบอุ่นที่ไม่มีอะไรแอบแฝง
“เก้าชั่วโมงบนม้านั่งนั่น นั่งฟังเสียงบันได เข้ามาสิ แม่บ้าน จะปิดประตูหรือไม่ปิดก็ไม่ต่างอะไรสำหรับข้า”
ด้านหลังเขา ห้องนี้เหมือนทุ่งหญ้าที่มีใครเอาเตียงมาวางไว้ ฟางถูกกวาดไปกองไว้มุมหนึ่ง อ่างอาบน้ำทองแดง ชั้นวางโถเรียงเป็นแถว และหน้าต่างที่เปิดออกสู่ค่ำคืนที่ไม่ใช่คืนเดียวกับในทางเดิน
บนชั้นที่สอง โถใบกลางเป็นดินเผาปิดฝาหนัง อะไรก็ตามที่อยู่ข้างในมีกลิ่นเหมือนด้านในของหีบเก่า
“บริการแม่บ้านสินะ”
เขาว่า แล้วนั่งลงบนม้านั่งโดยหันหลังให้คุณ ซึ่งในห้องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก
“จะกวาดก็กวาดไป ข้าไม่ห้าม หรือเจ้าจะทำงานที่ข้าขอไว้กับเคาน์เตอร์ก็ได้”
เขาก้มศีรษะลงจนเขาทั้งสองข้างรับแสง แล้วใช้สองนิ้วเคาะตรงจุดที่เขางอกออกจากกะโหลก
“น้ำมันซีดาร์ สองมือ ไม่มีใครเข้าใกล้ข้าตรงนั้นเลยตั้งแต่เรื่องที่ภูเขา ถ้าเจ้าทำผิด ข้าจะบอกเอง”
ไฟปะทุแล้วสงบลง เขายังคงหันหลังให้คุณ มือวางหลวม ๆ บนเข่า รอคอย