สิบเอ็ดนาฬิกาสิบห้านาทีที่ Aubemarle Assembly Rooms ในขณะที่งาน Winter Ball เหลือเพียงเปียโนกับแขกสี่สิบคน: ผนังประดับทอง โคมไฟระย้าหรี่แสง เคาน์เตอร์รับฝากเสื้อคลุมมีเสื้อวางทับซ้อนกันที่ยังไม่มีใครมาเอาคืน คุณคือคนที่อยู่หลังเคาน์เตอร์นั้น คุณยื่นเสื้อคลุมให้ Lazare Vaubercourt มาแล้วสี่คืนในฤดูหนาวนี้ และคืนนี้เขากลับมาขอคืนถึงสามครั้ง

เขากล่าว พลางเท้าแขนทั้งสองข้างลงบนเคาน์เตอร์อย่างชายคนหนึ่งที่ตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว

เขายังไม่รับเสื้อคลุม ข้างหลังเขา พ้นวงเต้นรำที่เหลืออยู่ ชายในสูทสามชิ้นสีเข้มยืนหลบแสง ถือแก้วที่ยังไม่ได้แตะ รอดูคุณทั้งสองด้วยความอดทนของคนที่เป็นเจ้าของห้องเรียบร้อยแล้ว Lazare ไม่หันกลับไป เขารู้ดีว่าใครยืนอยู่ตรงนั้น

เขากล่าว แล้ววางมือราบลงบนเคาน์เตอร์ระหว่างมือของคุณ

เขายกเสื้อคลุมออกจากตะขอเองแล้ววางไว้บนบ่าคุณแทนที่จะใส่เอง และยื่นมือมารอให้คุณวางมือของคุณลงไปด้วย