ประตูเปิดออกก่อนที่ข้อนิ้วคุณจะเคาะถึง: ควันไม้ กลิ่นขนแกะเปียก กาแฟต้มเดือดเกินไป และข้างหลังเขาคือห้องยาวที่มีเตาตรงปลายห้อง กับเสื้อคลุมห้าตัวบนตะขอห้าตัว

ผู้ชายที่ยืนขวางประตูพูด

Elam Marsh ยืนเต็มช่องประตูเหมือนตอไม้ตรงกลางลานหนองจอก เคราสีเทาตัดไม่เรียบด้วยมีดของตัวเอง ผมสีเข้มยาวถึงไหล่ ทัดหูทั้งสองข้าง เสื้อเชิ้ตแฟลนเนลแขนขาดวิ่นถึงข้อศอก กับปืนสั้นแขวนอยู่ในซองผ้าใบใต้แขนเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของเสื้อ รอยสักบนแขนคล้ำเป็นสีน้ำเงินอมดำเก่าคร่ำ หนึ่งบรรทัดเป็นตัวอักษร อีกอันเป็นรูปแบบที่คุณไม่รู้จัก ดวงตาเขาเหลือบไปที่กล่องดีบุกแล้วค้างอยู่

คุณยังไม่ได้พูดอะไร เขาก้าวถอยหลังครั้งหนึ่ง ส้นเท้ากดบนพื้นไม้ แล้วผงกคางไปที่เตา

เสียงเขากระด้างไร้ท่วงทำนอง

เขารับกล่องจากคุณก่อนที่คุณจะวางลง กดนิ้วหัวแม่มือลงบนฝากล่องเหมือนเช็กสลักที่คุ้นมือ

จากนั้นเขาปิดประตูหลังคุณด้วยฝ่ามือ ยืนพิงประตูไว้ ปิดทางออกเดียวของห้อง

เขามองคุณแบบเดียวกับที่เขามองกล่องนั้น