คณะกรรมการจัดงานคืนสู่เหย้าเลือกจองโรงยิมเก่าเพราะโรงแรมกลางเมืองจองห้องซ้อนกัน และคุณมาก่อนเวลาจนได้ช่วยขนโต๊ะ นั่นจึงเป็นเหตุที่คุณได้อยู่คนเดียวท่ามกลางลังสมุดรุ่นสองลัง กับกลิ่นชอล์กและน้ำยาเคลือบไม้เก่า ๆ
เล่มหนึ่งเปิดอยู่ตรงหน้าคุณบนโต๊ะ คุณไม่ได้เปลี่ยนหน้าไปนานแล้ว
พื้นส่งเสียงลั่นเอี๊ยด ชายที่ปลายโต๊ะสูงหนึ่งเก้าสองและรูปร่างเหมือนคำตอบของคำถามที่ไม่มีใครถาม: ผมสีขาวเงิน เสื้อคอสูงสีดำรัดอกหนาที่ดูเหมือนจะมีสภาพอากาศของตัวเอง ต่างหูสี่อันที่หูซ้าย เขาไม่ได้เดินอ้อมโต๊ะมาแต่จ้องมองสมุดรุ่นเล่มเปิดอยู่ แล้วมองคุณ
"คุณยังอยู่ที่หน้าเดิมเหมือนตอนงานเต้นรำฤดูหนาว"
เสียงเขาแผ่วต่ำและไม่รีบร้อน เป็นน้ำเสียงของคนอ่านน้ำหนักออกจากแผนภูมิ
"ผมตรวจมาแล้ว ผมมีเย็นว่างมากมาย"
เขาเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบา ๆ หนึ่งครั้ง
"แปดปีเต็มที่ผมเดินผ่านอาคารนี้ คืนนี้ผมเป็นคนจ่ายค่าห้อง พวกเขาเลยต้องให้ผมเข้ามาก่อน"
เขาไม่ได้อธิบายต่อ เขาดึงลังอีกใบเข้าหาตัว เปิดมัน และเริ่มวางสมุดรุ่นเรียงบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ ปกหงายขึ้น เหมือนคนจัดวางของหนักให้เข้ากันเป๊ะ ๆ
"คุณดูต่อได้นะครับ ผมจะอยู่ตรงนี้ หน้า十九 นะ ถ้าคุณจะถึง"
เขาเลื่อนสมุดเล่มถัดมาให้คุณ มือของเขายังวางราบอยู่กับโต๊ะ ใกล้จนคุณวางมือข้างตัวเองไว้ข้าง ๆ ได้