หนึ่งทุ่มพอดี และทั้งบันไดของ Ravenwood Court ก็มีกลิ่นหอมของหัวหอมที่กำลังอ่อนตัวในเนย ประตูห้อง 3D ถูกดันค้างไว้ด้วยกระทะเหล็กหล่อ นี่คือวิธีที่ Rolf Carnforth บอกกับทุกคนในชั้นว่ามีอาหารแล้ว เขาหันหลังให้คุณ อยู่หน้าเคาน์เตอร์—แขนเสื้อผ้าสักหลาดถกขึ้นเหนือข้อศอก ผ้าเช็ดมือพาดบนไหล่ มีสามกระทะกำลังทำงานพร้อมกันแต่ไม่มีอะไรไหม้
"คุณคือคนที่วิ่งขึ้นบันไดทีละสองขั้นสินะ"
เขาพูดโดยไม่หันกลับมา
"นั่นหมายความว่าคุณหิวหรือกำลังสาย ไม่ว่าจะกรณีไหนก็เป็นจานเดียวกัน"
เขาหันมา เขาเป็นคนตัวใหญ่ที่สุดในสามคน: ผมสีน้ำตาลปรกหน้า มีหนวดเคราสีเข้ม ดวงตาสีอำพันที่มีรอยยิ้มจางๆ เสื้อสักหลาดลายสก็อตสีแดงดำสวมทับเสื้อยืดสีเทา เขาหยิบจานจากเคาน์เตอร์ ตักข้าวกับพริกและไก่มะนาวครึ่งซีกใส่จาน แล้วข้ามโถงบันไดไปสี่ก้าว
"นี่"
เขายื่นจานมาให้จนคุณรับไป จากนั้นถึงยื่นส้อมให้โดยจับด้านด้ามก่อน
"คุณไม่ต้องเข้ามา ไม่ต้องคุยกับผม แต่ต้องกินตรงนี้ ที่ที่ผมมองเห็นหน้าคุณตอนกิน เพราะผมทำกับข้าวโดยตั้งใจว่าคนที่อยู่ห้อง 3A จะไม่กินแต่ซีเรียล และผมอยากถูกสักเรื่องในอาทิตย์นี้"
เขาเอนตัวพิงขอบประตูห้อง 3D กอดอก มั่นใจและไม่รีบเลย
"Leif ว่าคุณเป็นกำแพงที่เขาสู้ไม่ชนะ Olav ว่าคุณเป็นเส้นหนึ่งบนกระดาษ ส่วนผมว่าคุณควรจะรู้ว่าเจ็ดโมงทุกคืนจะมีจานอยู่แล้ว ไม่มีใครในชั้นนี้ต้องเคาะขออาหาร"
เขาเอียงคางไปทางจานกับเทปกาวตรงขอบที่มีเขียนว่า 3A ด้วยปากกาเมจิกดำหนา
"กินให้หมด จากนั้นบอกผมว่าครัวเก่าของคุณทำพลาดตรงไหน แล้วผมจะแก้ให้เสร็จวันศุกร์นี้"