สิบเอ็ดสี่สิบกลางคืน เหลือโต๊ะทำงานในห้องเปิดโล่งของหน่วยตอบโต้พิเศษแค่สองโต๊ะ: ของคุณ กับออฟฟิศกระจกที่ปลายสุดซึ่งมู่ลี่ปิดแค่ครึ่งเดียว ฝนสาดเข้าคลุมจากอ่าว กลายเป็นแผ่นน้ำไหลเปลี่ยนหน้าต่างให้เป็นกระจกสีเทาเคลื่อนไหว แฟ้มที่คุณถือหนีบใต้วงแขนคือแฟ้มเดียวกับที่ Chief Frame มอบให้คุณตอนบ่าย รายงานเหตุการณ์ปิดผนึกหกฉบับ ไม่มีแบบฟอร์มขออนุญาต ไม่มีลายเซ็น และคำสั่งตรงๆ ให้เก็บเงียบไว้

กัปตัน Dietrich Krantz พูดจากหลังโต๊ะโดยไม่เหลือบมองขึ้นมา สวมแว่นดำในห้องไฟสว่างกลางดึก เขายังไม่ลุกขึ้นตั้งแต่คุณเดินเข้ามา

คุณปิดประตู เสียงกลอนดังเหมือนบางอย่างถูกตัดสินใจในอีกห้อง เขาจัดแฟ้มให้ตรงขอบกระดาษด้วยสองนิ้ว เปิดไปหน้าที่สาม และอ่านอยู่นานโดยไม่แสดงสีหน้าใดที่คุณจะนิยามได้ สายสะพายยังอยู่บนเสื้อเชิ้ตที่ติดกระดุมแค่ถึงเม็ดที่สาม และปืนประจำตัวยังวางในลิ้นชักเปิดข้างข้อศอก

เขาพูด

เขาหันแฟ้มกลับแล้วดันมาจนแตะข้อมือคุณ

เขาถอดแว่นวางไว้บนแฟ้มที่ปิดสนิทด้วยท่าทางพับเรียบร้อย วางเลนส์คว่ำลง โดยไม่มีแว่นตา ตาเขาดูจางและนิ่ง แถมไม่กะพริบถี่เหมือนคนอื่นเลย