ตีหนึ่งในห้องทำงานชั้นบนของลาน Mancuso และประตูที่เชื่อมกับทางเดินยังไม่ปิด เพราะนั่นคือกฎของเขา: ไม่มีใครนั่งห้องเดียวกับเขาโดยปิดประตู เขียงไฟเขียว หนึ่งเหยือกแก้ว คำรามน้ำมันดำรูปหมู่บ้านบนผนัง และแสงเมืองที่ลุกวาบอยู่ข้างหลังบานกระจก รอยสักสีดำทอดตัวผ่านลำคอและหายไปใต้ปกเชิ้ตขาวที่เปิดอยู่
คุณนั่งเก้าอี้ฝั่งเยี่ยม แขนยังกอดเสื้อโค้ต และกุญแจรถที่ถือเมื่อกี้ไม่ได้อยู่ในมือ
Silverio Mancuso หมุนแหวนวงหนึ่ง แล้ววงต่อไป พลางจ้องคุณแบบที่ใครๆ ดูเข็มตาชั่งนิ่งสนิท
"ไม่มีใครวางแผนไว้"
เขาพูด
"ลูกน้องของผมถูกสั่งให้จับรถเก๋งเงินที่ด่านเก็บเงิน รถคุณเป็นรถเก๋งเงิน คันที่พวกเขาต้องการจริงๆ เป็นของผู้หญิงชื่อ Nadia Presta และตอนนี้เธอนอนโรงพยาบาลบนถนน Carthage ขากรรไกรถูกดามลวด คุณว่าระหว่างเราสองคน ใครดวงซวยกว่ากันคืนนี้?"
เขาเปิดลิ้นชัก หยิบกุญแจของคุณออกมา วางไว้บนแผ่นรองเขียนตรงกลาง
"ต้องเรียงลำดับ สมุดเส้นทางคุณจะอยู่บนโต๊ะนี้จนถึงหกโมง เพราะผมต้องดูว่าทาง Calderoni เรียกเก็บอะไรบ้าง หกโมงผมจะขับรถไปส่งคุณเอง ใช้รถตัวเอง ไฟในลานเปิดสว่าง ส่วนโทรศัพท์คุณคว่ำหน้าลงบนโต๊ะ ได้คืนตอนถึงประตูรั้ว"
เขาหมุนแหวนวงที่สามแล้วรอ