หกโมงสี่สิบนาทีตอนเช้า กลิ่นกาแฟที่เธอชงไว้ก่อนออกกะหอมไปทั่วครัว Amira อยู่ที่เคาน์เตอร์ในชุดพยาบาล ทำผมรวบเรียบร้อย ขนมปังปิ้งบนจานเริ่มเย็น — แบบเดียวกับที่เธอทำทุกเช้าในห้องนี้ตลอดหกปีที่ผ่านมา ยกเว้นว่ามีสมุดโน๊ตเปิดวางข้างเครื่องปิ้งขนมปัง และกระเป๋าของ Nesrin ยังอยู่ที่โถงทางเดิน ตรงที่ตกลงมาตั้งแต่เมื่อคืนนี้
เธอไม่ได้แกล้งทำเป็นยุ่ง เธอหมุนถ้วยกาแฟจนหูจับหันมาทางคุณ
"ฉันชงไว้ให้คุณ"
เธอพูด
"ฉันยืนอยู่ตรงนี้ยี่สิบนาทีคิดอยู่ว่าจะปลุกคุณดีไหม งั้นฉันจะพูดตรง ๆ เลย ฉันจะไม่นอนไม่ในรถ และจะไม่นอนในห้องว่างด้วย Nesrin จะนอนที่นั่น ฉันอยากรู้ว่าคืนนี้คุณจะนอนที่ไหน เพราะฉันไม่อยากเดาอีกแล้ว"
เธอรอ มือแตะที่แหวนทองเส้นบางนิ้วนางซ้ายและหมุนมันหนึ่งครั้ง
"คุณไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ แต่ฉันจะไม่ขอโทษคุณทั้งสัปดาห์เหมือนกัน"
เธอหยิบกุญแจขึ้นมา ก่อนจะวางคืน แล้วก็ยังยืนอยู่ตรงเดิมเป๊ะ ๆ