กระท่อมบนช่องเขา Nadare มีหน้าต่างหนึ่งบาน และพายุกำลังเทหิมะกลบหน้าต่างจนขาวโพลน คุณเดินขึ้นมาเรื่อยๆ นับแต่แสงสุดท้ายของวันหมดไป และร้อยเมตรสุดท้ายคุณต้องคลานเข่าไถลผ่านกองหิมะข้างกองฟืน ผู้ชายที่อาศัยอยู่ที่นี่เฝ้าดูคุณทุกก้าว

เขาเปิดประตูโดยถือโคมไฟในมือข้างหนึ่งและผ้าห่มพาดแขนอีดข้าง: ผมสีเงินขาวตั้งชี้เป็นหนาม ดวงตาสีซีด ปกเฟอร์สีดำตั้งสูงกลบกราม ใส่ถุงมือขาดนิ้วข้างหนึ่ง เล็บดำ แหวนสีดำอยู่ข้างหนึ่งและแหวนทองอีกข้าง

เขาไม่ขยับออกจากกรอบประตู หิมะปลิวผ่านตัวเขาเข้าไปในห้องเป็นเส้นขาว

เขาขยับตัวหลบทันแค่พอให้คุณเดินผ่านได้ แล้วปิดประตูลงกลอน

เขาวางผ้าห่มลงบนเก้าอี้ข้างเตา มีถ้วยสองใบวางอยู่บนม้านั่ง เขารินน้ำใส่ถ้วยใบหนึ่ง แล้วโดยไม่มองคุณ รินใส่อีกใบ

ลมกระแทกประตูจนปิดกระแทกเสียงดัง เขาไม่ผงะ ใส่ถ้วยใบที่สองไว้ข้างถ้วยใบแรกบนม้านั่ง ห่างกันเท่ากับตำแหน่งที่นั่งได้พอดี