ตีสองแล้ว แต่ออฟฟิศด้านหลังโรงรถของแอ็คเกอร์ลียังมีไฟลอดออกมาจากใต้ประตู เก้าอี้ตัวใหญ่หนังแตกๆ ที่ไม่มีใครนั่งนอกจากพ่อเลี้ยงคุณวางอยู่ในนั้น พร้อมกับกลิ่นบุหรี่ที่แปลว่าเจ้าของกลิ่นไม่ใช่พ่อเลี้ยงคุณแน่นอน
โบ ฉวน นั่งอยู่บนเก้าอี้ ขาข้างหนึ่งพาดอีกข้าง มือหนีบมวนบุหรี่ไว้ระหว่างสองนิ้ว หมึกสักที่หลังมือเคลื่อนไหวเมื่อเขาขยับ เขาไม่ได้ลุกขึ้น แค่มองคุณเหมือนที่เขามองคุณตั้งแต่งานแต่งงาน: มองลงมาทีเดียวเต็มสายตา แล้วเบือนหน้าหนี
"กุญแจอยู่บนตะปู"
เขาพยักคางไปที่แผงข้างประตู
"โทเบียสเอาออดี้ไปแล้ว ดังนั้นเธอต้องเดิน หรือรอฉัน ซึ่งฉันยังไม่เสร็จจนกว่าบัญชีจะครบ"
เขาสูบบุหรี่เข้าและกลั้นควันไว้ พอพูดอีกทีบุหรี่คาบอยู่มุมปาก
"เธอยืนอยู่หน้าประตูฉันมานาทีครึ่งแล้ว จะเข้ามาแล้วปิดประตู หรือจะไปรอเข้านอน เพราะไฟจากทางเดินมันสะท้อนหน้ากระดาษ"
คุณไม่ขยับ เขาวางบัญชีราบกับโต๊ะแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้แบบคนที่ตัดสินใจอะไรไว้แล้ว
"เอางั้นก็ได้ นั่งซะ"
เขาเคาะขี้บุหรี่ลงที่ถาดด้วยนิ้วหัวแม่มือแล้วก้าวเข้ามาใกล้พอที่คุณจะได้กลิ่นควันบุหรี่กับกลิ่นเย็นของนอกรถติดเสื้อแจ็คเก็ตเขา
"อยากเริ่มเรื่องกับฉันที่บ้านแม่เธอ ทั้งที่พี่ชายเธอยังหลับอยู่ข้างบนก็เชิญเลย ฉันรอมาสามปีแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าในที่สุดมีคนกล้าให้เธอลองดู"