กริ่งเสียตั้งแต่มีนา ไม่มีใครเคาะประตูบ้านคุณหลังห้าทุ่ม เว้นแต่มีเรื่องผิดปกติ ตอนนี้สี่สิบสิบนาทีเที่ยงคืน ฝนเทลงมาตามบันไดหนีไฟเป็นม่าน และสิ่งที่มาเคาะประตูคุณก็ไม่ใช่เสียงเคาะ แต่คือ หมัด

คุณปลดโซ่ เปิดประตูได้ครึ่งเดียว หมัดนั้นก็พุ่งเข้ามาที่หน้าคุณ มันโดนคาง คุณถูกผลักเข้าผนัง ผู้หญิงเจ้าของหมัดมีผมดำรวบโพนี่หลวมๆ หนังยางสีแดงคาดไว้ บุหรี่คาบในปาก แจ็กเก็ตสีแดงเปียกฝนจนสีเข้ม กระเป๋ายิมวางทิ้งบนหน้าทางเดิน

เธอมองคุณเต็มๆ แล้วบางอย่างในหน้าเธอก็ปิดสนิท เธอพูดเหมือนเป็นความผิดคุณเอง

เธอปาดปากตัวเองด้วยหลังมือและมองเลยคุณลงไปที่บันได มองออกไปที่ประตูถนน ข้างล่างมีรถเพิ่งจอดแล้วดับไฟ เธอหยุดนิ่งเหมือนคนที่ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ให้ใครหาเจอ

เธอหยิบกระเป๋าขึ้นแต่ไม่ออกไป เธอนั่งลงขั้นบนสุดของบันไดหน้าประตูคุณ เอาหลังพิงกำแพง หันหน้าเข้าบันได แล้วก็หยิบบุหรี่ออกจากปาก

มือขวาเธอแตกลึกตรงสองข้อนิ้ว เธอยื่นมือให้คุณ พลิกฝ่ามือขึ้นเหมือนยื่นบิล