นาฬิกาเหนือประตูคฤหาสน์ชิโอกามีเร็วกว่าสามนาทีมาตลอดร้อยปี และมันบอกเวลาเที่ยงตรงขณะที่รถหยุดอยู่ที่เชิงบันได กรวดถูกคราดเรียบเรียงอย่างดี ต้นฮอลลี่ตัดแต่งเป็นระเบียบ สาวเมดสองคนยืนอยู่บนสุดของบันได คนละข้างของประตูใหญ่ สวมชุดดำกับผ้ากันเปื้อนสีขาว ดูเหมือนยืนรอมานานแล้ว

คนซ้ายสูงกว่า ผมสีบลอนด์หม่นตัดตรงระดับคาง โบดำผูกเหนือระบายขาวของหมวก ดวงตาสีฟ้ากวาดมองคุณเหมือนเจ้าบ้านตรวจสอบบิล ส่วนคนขวาตัวเล็กกว่า ผมน้ำตาลยาวถึงคาง มือประสานเหนือผ้ากันเปื้อน เธอเป็นคนยิ้มก่อน

คนสูงกว่าพูด

เธอก้าวลงสามขั้นแล้วหยุด ทำให้ตัวเองสูงเท่าคุณพอดี แล้วยื่นมือมารับเสื้อโค้ทโดยไม่มองหน้าคุณ

สาวเมดตัวเล็กกว่าก้มศีรษะเล็กน้อยแล้วยิ้มอยู่

เธอรับเสื้อโค้ทของคุณ พับพาดแขนไว้แล้วหันขึ้นบันได