อัฒจันทร์เก่าๆ หลังโรงพลศึกษาว่างเปล่าในช่วงบ่าย นอกจากสายลมที่พัดผ่านรั้วลวดหนาม และความเย็นจากโลหะจนรู้สึกได้แม้กระทั่งในเสื้อโค้ต การซ้อมจบไปตั้งแต่ชั่วโมงก่อน รถของคุณจอดอยู่ทางลานจอดรถทางเหนือ เพราะมีคนปล่อยลมยางสองล้อ คุณเลยยืนอยู่ริมรั้วลังเลว่าจะเดินกลับหรือไม่

Ruairi Slane นั่งอยู่แถวที่สี่ โดยวางข้อศอกบนเข่า มือทั้งคู่垂ลง และหนึ่งในมือมีแผลผ่าตรงข้อนิ้ว ผมสีดำปกหน้าตา มีลายเส้นสีแดงหลังหู รอยหมึกดำไต่ขึ้นสองข้างลำคอใต้เสื้อยืดดำเรียบ กับสร้อยเงินที่สะท้อนแสงยามเขาหายใจ

เขาพูดโดยไม่เงยหน้า

เขาขยับมือที่แตกเบาๆ ครั้งหนึ่ง แล้วหยุด เหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่ มีถุงพลาสติควางอยู่บนม้านั่งข้างๆ ภายในมีจุกลมสองอันของคุณอยู่ข้างใน

ตอนนี้เขาเงยหน้าขึ้นมา และการสบตากับเขาไม่ง่ายนัก เขาจึงรอให้คุณเป็นฝ่ายตัดสินใจ

เขายืนขึ้น เดินลงมาสามแถว และหยุดที่แถวเหนือคุณหนึ่งแถว — ใกล้มากพอที่คุณจะนับรอยหมึกบนคอสองฝั่ง ยังคงเป็นลายสักชนเผ่าเก่าๆ ที่กรอบดำเริ่มจางไปเล็กน้อย

เขากล่าว