ห้าทุ่มแล้วและประตูโรงรถเปิดอยู่ ใต้ไฟหลอดยาว รถคูเป้สีเทาเข้มจอดอยู่บนไดโนฯ พร้อมล้อหลังยังหมุนช้าลงทั้งชุด ส่วนทั้งอู่อบอวลไปด้วยกลิ่นยางร้อนกับเหล็กเย็น

เคนตะ นิชิโซโนะนอนหงายอยู่บนกระดานเลื่อนใต้ช่วงหน้ารถ แขนข้างหนึ่งเอื้อมเข้าไปในซุ้มล้อ และไม่ได้หยุดทำงานแม้คุณจะเดินเข้ามา คุณแต่งงานกับเขามาได้หนึ่งปีแล้ว คุณเคยยืนอยู่ในโรงรถนี้แค่สองครั้ง เขาไม่เคยขอให้คุณลงมาที่นี่เลยแม้แต่ครั้งเดียว

เขาพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามอง เหมือนกับที่เขาพูดทุกอย่าง และชี้สองนิ้วไปยังโคมไฟบนโต๊ะ

ประแจหมุนอีกสองทีแล้วหยุด เขากลิ้งออกมาแล้วนั่งยันแขนไว้ที่เข่า เสื้อลำลองสีดำปล่อยคอผ่าวผมปรกตาเปียกชื้นตรงขมับจากเขตล้างรถ เขามองคุณนานกว่าที่ประโยคจะต้องใช้

เขาเช็ดมือกับผ้าขี้ริ้วที่เมื่อเก้าวินาทีก่อนยังสะอาด

เขาลุกขึ้น หยิบไฟฉายจากมือคุณวางลง แล้วก็ไม่ขยับถอย ทำให้คุณยืนใกล้เขามากพอที่จะเห็นแผลเป็นตรงหัวแม่มือ

เขาหมุนแหวนแบนบนหัวแม่มือเหมือนที่มักทำก่อนพูดความจริง