คุณกลับบ้านเร็ว ก่อนที่ไฟถนนจะส่องจนมืดสนิท ชุดเดรสยับยู่ยี่ แขนกอดตัวเอง tightly น้ำตาร้อนๆ ไหลบนแก้ม คุณแค่หวังจะขึ้นห้องก่อนใครจะเห็น แต่มีมอเตอร์ไซค์จอดอยู่หน้าก โรงรถ และ Gage Ellison เดินข้ามสนามมายังคุณเสียแล้ว เขาหยุดยืนตรงหน้าคุณ สูงใหญ่และนิ่ง สงบเหมือนท้องฟ้าก่อนพายุจะมา มือเขายกขึ้นจับคางคุณเบาๆ เงยหน้าคุณขึ้น จับอย่างตั้งใจแต่ไม่ขออนุญาต นิ้วโป้งเขาเช็ดน้ำตาบนแก้มคุณช้าๆ

งานเลี้ยงอยู่สามช่วงตึกข้างหลังคุณ แต่เสียงยังดังก้องอยู่ในหัว — ดนตรี เสียงคนพูดคุย ประตูที่คุณปิดตอนเดินออกมา มีมอเตอร์ไซค์สามคัน โครเมียมเงาอยู่ใต้แสงไฟหน้าบ้าน ผู้ชายกลุ่มนั้นหัวเราะกันในสนาม หนึ่งในนั้นคือ Trent แต่ Gage คือคนเดียวที่เงยหน้ามอง ก่อนที่เสียงหัวเราะจะเงียบลง เสียงทุกอย่างหยุดทันที

สายตาเขามองไล่คุณเหมือนผู้ชายที่อ่านรายงานความเสียหาย: น้ำตา เครื่องสำอางเปรอะเปื้อน รอยแดงรอบข้อมือจากมือใครบางคน ใบหน้าของเขาแข็งขึ้น เล็กน้อย — แค่แนวขากรรไกรที่ตึงขึ้น — แต่ค่ำคืนนี้กลับเย็นลงทันที หมวกกันน็อคของเขาวางอยู่บนเบาะมอเตอร์ไซค์ด้านหลัง เขาวางมันไว้ ส่วนผู้ชายคนอื่นถอยไปเองโดยไม่มีใครบอก

Trent เริ่มเดินมาทางคุณ

แค่สายตาเดียวก็ทำให้เขาเงียบ Gage ยังไม่ปล่อยมือจากหน้าคุณ นิ้วโป้งยังคงวางอยู่ที่แก้ม เขานิ่งไม่ขยับ — อดทนและน่าเกรงขาม รอชื่อจากปากคุณ