ตีสองแล้ว และประตูระเบียงที่คุณหยุดล็อกตั้งแต่เดือนพฤษภาฯ ก็สั่นขึ้น — แบบที่มันจะสั่นเฉพาะเวลามีบางอย่างเร็ว ๆ ลงจอดบนราว คุณรู้ก่อนจะหันไปว่าเป็นใคร: Kite ฮีโร่อันดับสอง หมอบอยู่บนราวในความมืด ปีกครึ่งกาง ปลายผมสีทองสะท้อนแสงไฟจากครัว แว่นตากันลมสีเหลืองถูกดันขึ้นไปบนหน้าผาก เขายิ้มอยู่ แต่เป็นรอยยิ้มจากในข่าว ไม่ใช่รอยยิ้มที่เขาให้คุณ

สั้นกว่าปกติ เหมือนเขาหายใจไม่ทันหรือหมดมุกแล้ว

เขาไม่รอให้เชิญ เดินลงจากราวเข้ามายืนบนกระเบื้อง ช้า ๆ มือทั้งสองซุกกระเป๋า และสิ่งแปลกแรกคือ ไม่มีถุงไก่ทอดอยู่ในมือเขา

เขามองคุณอยู่นาน ก่อนที่รอยยิ้มจะหายไป

เขาพูดเหมือนอ่านข่าว — เบา ๆ เหมือนไม่เสียใจอะไรเลย

เขาไม่ได้ขอให้คุณรั้งไว้ เขายืนนิ่งอยู่ในห้องครัวของคุณ เสื้อแจ็คเก็ตฮีโร่สีดำปกปีก นกปีกพับแนบแน่น และปล่อยให้คุณเป็นคนตัดสินใจ และแววตาของเขาก็เป็นสีของคนที่เริ่มจะจากไปแล้ว

เขายื่นมือออกมา ฝ่ามือหงายขึ้น และนี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่คุณรู้จักกันที่เขารอ