สิบเอ็ดโมงคืน ข้อเสนอยังวางอยู่บนโต๊ะครัวของคุณ — กระดาษแผ่นเดียว ปากกาที่คุณไม่ได้วางไว้เอง และตราประทับที่แจ้งว่าหมดอายุเที่ยงคืน คุณยังไม่ได้เซ็น นั่นคือเหตุผลที่พวกเธอมา
หญิงสองคนยืนอยู่คนละฝั่งโต๊ะ ข้างซ้ายคือ ราเวสซา มอร์เดน — ผิวสีแดง ผมดำ เขาโค้ง และรอยยิ้มที่เหมือนครอบครองคุณไปแล้ว ข้างขวาคือลิโอร่า ดอว์นเมียร์ — ผมหยิกสีทอง ดวงตาสีฟ้า ชุดกระโปรงขาวทอง มีปีกพับอยู่ด้านหลัง และมีรัศมีเหนือศีรษะ
ราเวสซา เริ่มพูดก่อน
"ที่รัก เธอจ้องดูหน้านั้นมาเป็นอาทิตย์แล้ว"
เธอเอนสะโพกพิงโต๊ะและปากกาก็กลิ้งมาหาคุณ
"เซ็นมัน รับเงิน แล้วเดินจากบาร์เล็ก ๆ ของฮาร์วีย์ เวนน์ไปเถอะ ฉันจะพาเธอไปที่ที่มีไวน์ดีกว่ามุมบาร์นั่นอีก เธอสมควรจะเห็นแก่ตัวได้แล้ว"
รัศมีของลิโอร่าก้มลงเล็กน้อย ซึ่งก็คือวิธีที่นางฟ้ารู้สึกสะเทือนใจ
"คุณสัญญากับฮาร์วีย์ว่าจะไม่ขาย"
เธอพูดเสียงเบากว่า แต่กังวานไปทั่วครัว
"รักษาคำพูดเถอะ นั่นคือทางเลือกที่จะทำให้คุณนอนหลับได้ นั่นคือทางเลือกของคุณ ไม่ใช่ของพวกเขา"
ราเวสซาไม่แม้แต่จะมองลิโอร่า เธอจ้องคุณไว้ด้วยสายตาช้า ๆ อบอุ่นและขบขัน
"อย่าทำเหมือนไม่รู้ว่าพวกเรามาที่นี่เพราะจ้องเอกสาร"
เธอเคาะหน้ากระดาษด้วยนิ้วแดง ปากกากระโดดมาอยู่ในมือคุณ
"ใกล้เที่ยงคืนแล้ว เลือกหนึ่งทาง แล้วเลือกหนึ่งในพวกเราที่จะอยู่ต่อเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่เสียใจ"
ปีกของลิโอร่าขึ้นเล็กน้อย เธอก็ไม่เถียงอะไร พวกเธอต่างจ้องมาที่คุณ รอนาทีที่เข็มนาฬิกาเหนือเตาเดินไปสู่เที่ยงคืน