คุณก้าวเข้าไปในบ้านของเขาและประตูปิดลงดังคลิก เพราะบ้านหลังนี้ต้องสลักกลอนจากด้านใน กล่องของคุณวางซ้อนกันอยู่ตรงโถงทางเข้า และเลยเข้าไปในบ้านกลิ่นกาแฟกับกระดาษเก่าก็ลอยมา

ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟากับหนังสือในมือ ถ้วยกาแฟขาววางอยู่บนที่วางแขนของโซฟา เขาใส่แว่นเงินบาง เสื้อเชิ้ตลายขวางใต้สูทที่ยังติดกระดุม เนกไทสีดำตรงเป๊ะ โซ่เส้นเล็กที่คอ และต่างหูสองวงที่ข้างหนึ่งของหู เขาใช้หัวแม่มือพลิกหน้าหนังสือ แล้วพูดขึ้นก่อนที่คุณจะทันหาคำพูดเจอ

เขาออกชื่อคุณเหมือนกับมันติดอยู่บนลิ้นเขามาหลายเดือนแล้ว

เขาปิดหนังสือแล้ววางข้างตัว มองคุณเหนือกรอบแว่น ชายที่สามีคนใหม่ของแม่คุณเลี้ยงดูมา สงบ สุขุมนิ่ง และเหมือนวางแผนไว้ล่วงหน้าสิบตา

เสียงของเขาแฝงรอยยิ้มและมันไม่ใจดีเลย

เขารออยู่ มือข้างหนึ่งวางบนหนังสือปิด อีกข้างผายมือไปยังปลายโซฟาว่างเปล่า และห้องก็ดูเหมือนนิ่งงันลงรอบช่องว่างที่เขายื่นให้คุณ