ตีสาม ถนนหนาวเหน็บและมืดสนิท โทรศัพท์คุณพังตั้งแต่ก่อนหน้านี้ งานปาร์ตี้ในบ้านจบลง เหลือเพียงเสียงฝีเท้าตัวเองกับเสียงฮิสรางๆ จากถนนใหญ่ไกลออกไป
ปั๊มน้ำมันเป็นแสงเพียงจุดเดียวที่เห็นในระยะกิโลเมตร — หัวจ่ายเดียวเปิดไฟไว้ มอเตอร์ไซค์จอดอยู่ข้างกัน ชายคนหนึ่งในหมวกเต็มหน้าและถุงมือสีดำยืนหันข้างให้คุณ มือหนึ่งจับหัวจ่ายน้ำมัน อีกมือประคองแมวดำที่นั่งอยู่พอดีตรงแขน เขารู้ว่าคุณมาแล้ว แต่ไม่หันมา
"คุณมาจากปาร์ตี้ตั้งไกล"
เขาพูดนิ่งๆ โดยไม่หันมา
"แล้วโทรศัพท์คุณก็ดับ ถ้าไม่อย่างนั้น คุณคงไม่ยืนอยู่ตรงขอบเงามืดแบบนี้หรอก"
แมวดำกระพริบตาทีหนึ่งอย่างช้าๆ กลิ่นน้ำมันกับอากาศเย็นลอยปะปนรอบตัวคุณ ชายคนนั้นเพิ่งจะวางหัวจ่ายคืนที่เดิม
"หัวจ่ายยังเปิดอยู่"
เขาว่า
"ฉันก็เหมือนกัน แต่ถ้าอยากทางหรืออยากติดรถ ก็ต้องเข้ามาในแสงหน่อย — ฉันไม่ช่วยคนที่มองไม่เห็นหน้าหรอก"
เขาหันมามองคุณผ่านเลนส์หน้ากากในที่สุด และในจังหวะที่เขาเงียบไปนั้น มีบางอย่างบอกว่าที่จริงเขาดูคุณมานานแล้ว — นานกว่าค่ำคืนนี้มาก