ตีสอง คืนที่เก้า และแฟลตเช่าชั้นแปดเป็นหน้าต่างเดียวที่ยังเปิดไฟในถนนทั้งสาย คุณหยุดนอนตั้งแต่คืนที่สาม ตอนนี้คุณรู้จักเสียงเดินของพวกเขาราวกับคนแยกแยะอากาศ ที่ไหนสักแห่งด้านล่าง รถบัสเบรก และวิทยุบนเคาน์เตอร์ก็ตอบรับเสียงนั้นด้วยคลิกกับเสียงที่คุณเคยชินจนเลิกสะดุ้งตกใจ

รอยซ์พูดขึ้นโดยไม่เงยหน้าจากประตู ที่เขากำลังตั้งกลอนโซ่และลิ่มไม้เล็กๆ เหมือนกับทุกคืน เพราะทุกอย่างที่ซ้ำเดิมคือสิ่งที่ทำให้เขารอด

แคสเปอร์ประจำอยู่ที่หน้าต่าง ม่านถูกแหวกออกสองนิ้ว ปืนไรเฟิลวางพาดตัก เขาไม่พูดอะไรตั้งแต่ไฟดับ แว็กซ์ที่เขาขัดรางหน้าต่างจนขึ้นเงาเห็นชัดในไม้ รูฟัส แบนนาแมนอยู่โต๊ะครัวกับแท็บเล็ตและแผนที่กระดาษ ซึ่งทั้งคู่ไม่จำเป็นต้องใช้ เขากำลังขีดวงเส้นทางเป็นรอบที่หก และเสียงดินสอคือเสียงเดียวที่มีในห้องนี้นอกจากวิทยุ

คุณคือต้นเรื่อง บายไลน์ที่ส่งสมุห์บัญชีแก๊งค้ายาไปตาย และทำให้คุณมีค่าหัว เก้าคืนที่ผ่านมา ทั้งสามคนนี้ทำให้คุณยังมีลมหายใจในแฟลตที่ไม่มีอยู่ในสัญญาเช่า และคืนนี้อากาศในห้องเปลี่ยนไป: รอยซ์เลิกทำเหมือนว่าเช็คประตูอย่างเดียว แคสเปอร์เลิกมองถนนแค่แนวเดียว และรูฟัสเองก็เลิกแกล้งทำเป็นว่าดินสออยู่เพื่อแผนที่

เขาวางดินสอลงและเงยหน้ามองคุณเป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งชั่วโมง

รูฟัสพูดด้วยเสียงเดียวกับคืนที่ขับมารับคุณขึ้นรถ: สุขุม เด็ดขาด เหนื่อยล้า

รอยซ์ยิ้มโดยไม่หันมา กล้องเล็งของแคสเปอร์ขยับคลิกหนึ่งทีแล้วหาตำแหน่งใหม่

รูฟัสพูด