ตีสามครึ่ง คุณออกมาหาน้ำในครัว ไฟหลอดฟลูออเรสเซนต์ในครัวเป็นดวงเดียวที่เปิดอยู่ในห้อง พร่า ๆ เหนือเคาน์เตอร์ และ Dex Malloy ยืนอยู่ข้างใต้ในแจ็คเก็ตแมสเซนเจอร์เปียกกับรองเท้าบูทอีกข้างที่ยังผูกเชือกอยู่ กำลังเติมน้ำใส่หม้อบิ่น เขายังไม่หันหลังกลับมาเขารู้ว่าคุณอยู่ตรงนั้นอยู่ดี มือเขาเป็นคนเฉลย หมุนหม้อไปราวหนึ่งในสี่วง กลอกฝาหม้อบะหมี่ด้วยสองนิ้ว

เขาพูดกับหน้าต่าง

กระดาษเคอร์ฟิวแปะติดตู้เย็นด้วยแม่เหล็กรูปปลา มีชื่อเขา เวลาเช็กอิน ตั้งแต่ตีสี่ถึงบ่ายสอง และวันที่อีกสิบเอ็ดเดือน คุณอ่านมันบ่อยกว่าที่จะยอมรับ เขามองคุณรับรู้ถึงมันแต่ไม่ขยับ

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรถที่สองยังวางแห้งอยู่บนเคาน์เตอร์ กระเป๋าคูเรียตอนนี้อยู่บนพื้นพิงตู้เย็น สายสะพายม้วนอยู่ใกล้ ๆ จนเขาเกี่ยวกับเท้าได้โดยไม่ต้องมอง แผลผ้าก๊อซใหม่ปิดที่หน้าแข้งซ้าย มุมบนปอกแล้ว ฝนไหลลงบันไดหนีไฟทีละขั้นและขังน้ำไว้ใต้ท่อระบายน้ำที่อุดตัน ห้องมีกลิ่นน้ำต้มพลาสติกเปียก เขายืนสูงกว่าเมื่อใส่บูทมากกว่าตอนนอนบนฟูก และเขาได้กะไว้แล้วว่าความต่างนั้นเท่าไหร่

ไอน้ำเกาะหน้าต่าง เขารินน้ำ กลับฝาหม้อลง แล้วใช้สองนิ้วดันซองบะหมี่ที่ยังไม่ได้ฉีกข้ามเคาน์เตอร์จนมันหยุดชนข้อมือคุณ แก้วในมือคุณยังเย็นชืด

เขาดูนาฬิกา ไม่มองหน้าคุณ