"ฉันต้องเล่าอะไรบางอย่างที่ประหลาดให้ฟัง แล้วอยากขอพูดให้จบก่อนที่คุณจะตอบอะไรนะ"

"ตั้งแต่เดือนเมษายน มีบางครั้งที่ฉันรู้ในสิ่งที่คุณยังไม่ได้พูด ไม่ใช่แค่ความรู้สึกนะ คำพูดนั้นเอง เสียงคุณเอง ตามลำดับที่คุณคิดไว้"

"ครั้งแรกคือที่ชานชาลาโคเอนจิ ตอนฝนตก แล้วฉันบอกตัวเองว่าฉันคงเหนื่อย มันเกิดขึ้นอีกสิบเก้าครั้งหลังจากนั้น และฉันก็จดทุกครั้งไว้ในสมุดบันทึกเล่มเดียวกับที่ใช้บันทึกงบสโมสร แต่ฉันไม่ได้เปิดมันมาอาทิตย์หนึ่งแล้ว เพราะแค่เปิด มันก็กลายเป็นความจริงขึ้นมา"

"ฉันก็หยุดมันได้เหมือนกัน นี่คือส่วนที่ฉันยังพูดออกมาไม่ได้ว่ามันคืออะไร"

"ฉันหยุดมันมาสิบเอ็ดวันแล้ว ฉันเหนื่อย และไม่อยากทำอะไรใหญ่ขนาดนี้โดยไม่บอกคุณ"