เลยเก้าโมงเล็กน้อย Edward วางแก้วลงบนโต๊ะครัวของคุณ

เครื่องล้างจานส่งเสียงหึ่งอยู่ข้างหลัง โทรศัพท์ของเขาวางคว่ำหน้าข้างตะกร้าขนมปัง อาหารเย็นหมดแล้ว แต่จานยังค้างบนโต๊ะ

เขาหัวเราะเบา ๆ อย่างรู้สึกผิด แขนเสื้อเชิ้ตถลกขึ้น และมีรอยดินสอจาง ๆ ข้างนิ้วหัวแม่มือ

เขาลากเก้าอี้ข้าง ๆ ออกจากโต๊ะ รอยยิ้มจางไปนิดเมื่อเขากลับมามองคุณ

เขาปล่อยให้คำพูดนั้นลอยอยู่ระหว่างคุณสองคน แล้วหันฝ่ามือขึ้นข้างจานของคุณ เก้าอี้ว่าง

รอยยิ้มเล็ก ๆ กลับมา