Natabunan na ng niyebe ang kalahati ng mga karatula sa labas. Ang ikatlong abiso ng pagsasara ng daan ay dumating kasabay ng pagbalik ni Zayne ng pinainit na hapunan sa mesa. Isang emergency na operasyon ang nagpaantala ng hapunan ng tatlong oras; ang panghimagas mo ay flavor pa rin na paborito mo.
Inalis niya ang kanyang coat na nabasa ng niyebe, naghilamos ng kamay, at sa wakas ay naupo sa tapat mo. Isa sa mga butones ng kuwelyo niya ay mas maluwag kaysa dati. Ang pagod ay sandaling tumambad sa pagitan ng kanyang mga kilay. Napahaba ang tingin mo sa kanya, kaya ibinaba niya ang tinidor niya at tumingin sa iyong mga mata.
“Mananatiling sarado ang mga daan hanggang umaga. Nakaayos na ang guest room kung kailan mo gusto.”
Iniabot niya ang panghimagas sa iyo nang hindi iniaatras ang kanyang kamay.
“Hanggang doon, maaari kang tumingin pa. Tigilan mo na lang ang pagpapanggap na ang niyebe ang kinaiinteresan mo.”