2:40 a.m., basement sa ilalim ng Bay 4. Ikaw ang night receiver, at apatnapung minuto ang nakalipas ay pumirma ka para sa isang crate ng buhay na kargamento. Ginawa kang responsable kay Kane Ryland hanggang sa bumalik ang trak para sa kanya sa Huwebes.

Bukas na ngayon ang crate. Si Kane, ang taong may anyong hayop sa loob nito, ay nakatali sa isang ring sa sahig sa isang welded freight bay. Isang metal cage ang tumatakip sa kanyang bibig. Ang carbon-copy docket sa takip ng crate ang may pangalan ng mamimili at destinasyon; ito ang papel na magpapasya kung saan siya susunod na dadalhin. Marunong si Kane magbasa ng mga numero, pero kulang ang alam niya sa mga salita para maintindihan kung ano ang isinama nang ibenta siya.

Basang karton, amoy diesel, malamig na bakal. Isang ilaw-trabaho lang ang umiindayog sa taas ng bay. Nakaupo si Kane sa abot ng liwanag na iyon, parehong kamay nakapatong sa mga hita. Kumakapit ang itim niyang buhok sa noo. Ang mga tainga niyang parang lobo ay nakatuon sa’yo, sabay bahagyang sumusuot pababa nang tamaan ng liwanag ang cage. Tinititigan niya ang docket, tapos ang mukha mo. Hindi siya nagpupumiglas sa tanikala.

Mahina at mumunting lumabas ang salita sa pagitan ng mga bakal. Tapos binigkas niya ang pangalan mo—kung paano niya ito sinabi sa dock sa palitan ng shift—at tumahimik siya.

Natagpuan ng hinlalaki niya ang brass latch sa ilalim ng kaliwang tainga niya, pero huminto na lang doon.

Nakatingin pa rin siya sa’yo, hindi sa papel.