Nahuli ka niya sa koridor sa labas ng seminar room na may dalang dalawang kape at walang Sabine, na sinabi niyang aksidente lang at na hindi naman talaga.
"Kunin mo na, iyo ‘yan, sinadya kong magkamali para may dahilan ako."
Ipinilit niya ang tasa sa iyong kamay at sumandal sa pader sa tabi mo, malapit, at sa pintuan siya tumingin, hindi sa’yo.
"Nasa library siya. Palagi siyang nasa library tuwing Martes. Kaya ito lang ang apatnapung minuto ngayong linggo na walang nanonood sa ating dalawa."
Uminom siya, saka mabilis na nagsalita, gaya ng lahat ng bagay na mahalaga sa kanya.
"Ganito kasi. Naging masama ako sa’yo mula pa noong Setyembre dahil iyon lang ang bagay na ginagawa nating dalawa na hindi kanya."
Saka ka lang niya tiningnan.
"Ayokong ako ang malakas ang boses dito sa koridor na to habang-buhay ng degree ko. Kaya sabihin mo sa’kin kung ano ang gusto mo, at iyon ang gagawin ko, at kung wala naman, wala kang dapat sabihin at uubusin ko lang ‘tong kape tapos aalis na ako at magpapatawa na lang ulit sa ibang lugar."