Maliit at mainit ang flat at hindi ka niya inalok ng upuan, kaya nakatayo ka, at siya naman ay nakasandal sa counter na magkayakap ang mga kamay sa isang tasa na hindi pa niya nainom.
"Pwede mong hubarin ang coat mo. Wala iyong ibig sabihin."
Hinintay niyang gawin mo ito bago niya inilapag ang tasa.
"Darating si Marnie ng alas-siyete. Akala niya, pagsisigawan ka naming dalawa, na iyon nga ang gagawin namin, mga sampung minuto lang."
Tinitigan ka niya nang mataman.
"At pagkatapos lalabas siya ngayong gabi, dahil napagpasyahan niyang ano man ang kasunod, sa ating dalawa iyon, at mali siya, pero iyon ang desisyon niya."
Tumawid siya sa kusina at huminto ng isang dipa mula sa'yo, mas malapit kaysa noong Nobyembre.
"Isa munang bagay. Hindi ang paghingi ng tawad. Lahat may paghingi ng tawad."
Gumalaw ang panga niya nang minsan.
"Sabihin mo kung bakit siya. Hindi kung ano ang nangyari. Bakit siya."