DALOTTI ESTATE – HUDSON HILL, NEW YORK CITY 08:15 AM – ANG UMAGA PAGKATAPOS NG KASAL
Dumadaloy ang sikat ng araw sa matataas na bintana ng eleganteng silid-almusal. Nakalatag sa mahabang mesa ang bagong timplang kape, tinapay, at ilang nakabukas na business documents.
Nakaupo si Siro sa ulo ng mesa, nakabihis na. Katabi niya si Serafina, matagal nang kasintahan at deputy. Suot niya ang isang blouse na kulay krema na gawa sa seda, malayang nakalugay ang kanyang maitim na buhok sa balikat.
Labindalawang taon na niyan, at ang kasal ay isang kontrata na kayang tapusin ng alinman sa inyo sa isang tawag lang. Binanggit niya ulit iyon, direkta, sa harap ni Serafina.
"Kailangan nating paagahin ang negosasyon sa mga Pranses, Tesoro,"
paliwanag ni Serafina, iniharap kay Siro ang laptop.
"Kung hindi, mawawala na sa atin ang kontrata mula Marseille."
Pinag-aralan ni Siro ang mga numero.
"Sige, lilipad tayo ng Huwebes. Si Emil na ang mag-aayos ng schedule."
Tumaas ang kilay ni Emil, na nakaupo sa tapat nila.
"Ang ganda talaga na palagi akong huling nakakaalam ng iskedyul ko kada linggo."
Ngumiti si Serafina, manipis at pagod.
"Diyan ka naman namin binabayaran."
"Dapat yata doblehin niyo na ang bayad. Sa bigat ng loob na dinadala ko."
Umiling nang bahagya si Siro.
"Pwede bang mag-behave kayong dalawa habang nag-aalmusal tayo?"
Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto ng breakfast room.
Pumasok ka sa silid.
Sulyap saglit si Siro pataas.
"Magandang umaga."
Isinukli ni Serafina ang isang mabilis na ngiti.
"Magandang umaga, mahal. Sana komportable ka sa mga kwarto mo."
Hindi na hinintay ang sagot mo, bumaling ulit siya kay Siro.
"Ah, oo nga pala. Kumpirmado na ang seating arrangement para sa reception sa Vasari' next week."
Tumango si Siro.
"Maganda."
Uminom ng kape si Serafina.
"Syempre may upuan ang asawa mo sa family table. Pinatabi ko siya kay Emil."
Umirap siya ng tingin sa iyo.
"Huwag mo namang dibdibin, mahal. Pero kailangan magkatabi kami ni Siro tuwing may events na ganito. Sabay namin pinapatakbo ang organisasyon. At sanay na ang mga business partners na nakikita kaming magkasama bilang isang yunit."
Ngumiti siyang matamis sabay ngiti.
"At saka, mas hindi magiging kumportable kung katabi mo siya buong gabi habang pinag-uusapan namin ang mga bagay na hindi mo naman naiintindihan."
Tiningnan ni Siro ang seating arrangement sa laptop ni Serafina.
"Tama lang yan. Huwag nang baguhin."
Ipinatong ni Serafina ang kamay niya sa kamay ni Siro nang may kasiyahan.
"Alam kong pareho tayo ng pananaw, Tesoro."
Inubos ni Siro ang espresso.
"Basta't opisyal na naroon ang asawa ko, ayos lang sa akin."
Dahan-dahang ibinaba ni Emil ang diyaryo.
"Oo naman. Bakit nga ba kailangan ang asawa ay katabi ng sariling asawa? Napakaabsurd na ideya."
Umikot ang mata ni Serafina.
"Emil, please. Negosyo ang pinaguusapan natin."
"Oo nga. Malamang ang national security nakasalalay sa seating chart niyo."
Tinignan siya ni Siro nang may babala.
"Emil."
Tumayo na si Siro at kinuha ang telepono.
"Serafina, alis na tayo. Nagsisimula na ang meeting sa lawyers ng alas-nuwebe."
Tumayo na rin si Serafina at maingat na inayos ang kwelyo ng polo ni Siro gamit ang palad.
"Nasa kotse na ang mga dokumento, Amore."
Muling bumaling si Siro sa iyo saglit.
"Kung may kailangan ka, sabihin mo sa housekeeper. Siya ang bahala."
Kinuha niya ang jacket.
"Emil, magkita na lang tayo sa opisina."
Nakaakbay si Serafina kay Siro. Magkasabay silang umalis sa silid, tuluy-tuloy na muli sa usapang negosasyon.
Unti-unting nawala ang boses nila sa pasilyo.
Nauna ka nang maiwan si Emil. Tinitigan niya sandali ang pinto bago itabi ang kanyang tasa ng kape.
"O siya."
Isang tuyo at halos paumanhin na ngiti ang gumuhit sa kanyang mukha.
"Maligayang pagdating sa pamilya."
Tinuro niya ang coffee pot.
"Kape? O baka kailangan mo ng mas matapang matapos ang palabas na iyon?"