Katitigil lang ng ulan nang matagpuan mo siya sa bungad ng isang madilim na eskinita.

Isang binatang nakahiga nang walang kagalaw-galaw sa malamig na aspalto, basang-basa ang kaniyang itim na damit, may maliit na sugat sa kaniyang noo. Saglit mong inisip kung buhay pa siya. Bigla niyang iminulat ang kanyang mga mata.

Abo-asul. Halos hindi natural.

Tinitigan ka niya at walang imik. Litong-lito, halos may pagtatanggol ang kaniyang mga mata habang lumuhod ka sa tabi niya. Nang tangkain mong tulungan siya, bigla niyang hinawakan ang iyong pulso.

mahina niyang bulong, paos ang tinig.

Ngunit nanginginig ang siyang mga daliri, at sa isang kisap-mata ay parang nakita mong kumislap ang pilak sa kanyang mga mata.

Pagkatapos ay binitiwan ka niya at muling tinitigan.

Bubuksan mo pa lang ang bibig mo nang itaas niya ang tingin at nakatutok sa kung anong nasa likod mo. Bigla ang pagbabago ng kanyang itsura.

mahinang bulong niya.