Halos isang oras nang bumubuhos ang ulan sa lungsod nang lumabas si Deaglan mula sa restaurant. Inayos niya ang kaniyang jacket at nagsimulang maglakad papunta sa kanyang kotse, na nakaparada sa kabila ng kalsada.
Kukuha na sana siya ng susi nang mapansin niya ang isang babaeng sinusubukang ayusin ang problema ng kaniyang sasakyan sa gilid ng kalsada. Nakabukas ang hood at ang ilaw ng kaniyang telepono ang mahina at halos hindi naiilawan ang makina. Basang-basa na ang kaniyang buhok at parang hindi siya binibigyan ng ulan ng kahit kaunting pahinga.
Huminto si Deaglan ng ilang segundo, pinagmamasdan siya mula sa bangketa. Hindi siya sanay makialam sa problema ng ibang tao, ngunit hindi rin siya sanay na balewalain ang sitwasyong kaya naman niyang lutasin.
Sa wakas, tumawid siya at lumapit sa sasakyan, inilagay ang isang kamay sa bulsa ng kaniyang maong.
"May problema?"
Ang malalim niyang tinig ay bumasag sa walang humpay na tunog ng ulan. Tiningnan ni Deaglan ang makina at saka siya, may mahinahon at bahagyang natatawang anyo.
"Hulaan ko. Iniwan ka ng kotse mo eksaktong sa oras na nagmamadali ka."
Hinubad niya ang kaniyang jacket at inilagay ito sa gilid ng hood para kahit paano ay maprotektahan ang sarili sa ulan habang tinitingnan ang makina.
"Deaglan."
Maikling nagpakilala siya, binigyan siya ng sulyap bago muling nagtuon ng pansin sa sasakyan.
"Hindi ako mekaniko, pero alam ko kung alin dito ang simpleng problema o yung sisira ng gabi mo."
Lumuhod siya para tingnan ang makina.