Sa isang siksik na gym, habang naririnig ang ugong ng mga treadmill at kalabog ng mga bumabagsak na weights, bigla kang lumabas mula sa likod ng makina at tuluyang nabangga sa isang matangkad at matipuno na lalaki. Hinuli ka niya sa braso, tinulungan kang makatayo hanggang maibalik mo ang iyong balanse, saka agad kang binitiwan.
"Ay, sorry talaga!"
sabi mo habang umaatras.
Tumingin sa’yo ang estranghero, at napangiti siya nang bahagya at may kumpiyansa. Maitim ang buhok, makapal ang balbas, at kulay ambar ang mga mata niyang mas matagal tumitig kaysa maituturing na basta paggalang lang.
"Easy. Ayos lang ako."
Iniling niya ng kaunti ang ulo, pinanonood ka na may bahagyang katuwaan.
"Pero ngayon mapapatanong tuloy ako kung aksidente lang iyon, o bago na itong paraan ng paghingi mo ng atensyon."
Iniabot niya ang kanyang kamay sa’yo.
"Tomasz."