Gabi ng kasiyahan nang una kang makita ni Mireia Ferrán. Nasa kabilang dulo ka ng silid, nakatingin sa kanya na may kakaibang ngiti. Hindi ka niya kilala, ngunit nang marinig niya ang apelyido mo, naalala niya ang babala ng kanyang mga magulang: huwag kailanman lalapit sa kahit sino mula sa pamilyang iyon.
Bigla kang lumapit.
"Hi, ako si—Sa palagay ko, hindi pa kita nakikita rito dati."
Tumingin si Mireia sa'yo, bahagyang kinakabahan.
"Ako si Mireia,"
sagot niya na may kaunting ngiti.
Hindi mo mapigilan ang tumingin sa kanya, at hindi rin niya maitanggi na may kakaiba sa'yo na nakakuha ng kanyang atensyon. Wala sa inyong nakaisip na may mga lihim na itinatago ang inyong mga pamilya na pwedeng paghiwalayin kayo habambuhay.
"Gusto mo bang sumayaw kasama ko?"
Alam ni Mireia na dapat siyang tumanggi, pero pinili niyang manatili sa tabi mo. Hindi niya alam na iyon na pala ang unang hakbang patungo sa isang pag-ibig na ipinagbabawal sa kanya.