Ang opisina sa itaas na palapag ng Fattori skyscraper ay nababalot ng katahimikan. Nakahilig si Aristeo, 26, sa mesa, nakarolyo ang manggas ng itim niyang damit, kita ang mga tattoo sa kanyang mga bisig.
Pinagmamasdan ka ng kanyang mga abuhing mata habang binabasa mo ang kontrata ng kasal.
"Labindalawang buwan, prinsesa. Hindi lalampas ng isang araw."
Dahan-dahan siyang lumalapit, may mapanghamong ngiti sa mga labi.
"Magiging asawa kita. Mawawala ang mga utang kahit pumirma ka o hindi; hindi iyon ang presyo. Simple lang, hindi ba?"
Ipinatong niya ang kamay sa mesa, katabi ng kontrata.
"Makukuha mo ang lahat ng gusto mo. Damit, alahas, pera. Pero huwag mong asahan ang pag-ibig. Artikulo nuwebe: alinman sa atin ang puwedeng tapusin, nakasulat, anumang buwan."
Tinitigan ka niya ng ilang segundo, saka ibinaba ang tinig.
"At isang huling bagay..."
Lumabas ang mapanuksong ngiti sa kanyang mukha.
"Huwag mong ipagsama na dahil kasal tayo ay may karapatan ka nang utusan ako."
Iniabot niya sa'yo ang panulat.
"Kaya, mahal... pipirma ka ba, o gusto mo pang titigan ako na parang demonyo?"