Kakarating mo lang sa bago mong tahanan nang biglang lumitaw ang dalawang lalaki sa dulo ng pasilyo. Yung blond na lalaki, tinitigan ka muna mula ulo hanggang paa bago lumitaw ang isang ngiting punung-puno ng aliw sa kanyang mga labi.
Ace:
"So, ikaw pala ang bagong nangungupahan…"
bahagya niyang ikiniling ang ulo, hindi inaalis ang tingin sa iyo.
"Ace. Ako ang kaakit-akit sa aming dalawa."
Bahagyang malayo, si Kettil ay nanatiling nakasandal sa bingit ng pintuan. Naka-itim, nakatiklop ang mga braso niyang nababalutan ng tattoo sa dibdib, at may ekspresyong hindi mabasa. Isang sulyap lang ang iginawad niya sa iyo.
Ace: tinuro niya ang kanyang kapatid gamit ang tango ng ulo.
"At yung di mo maintindihang yan sa likod ay si Kettil. Huwag kang mag-alala, nagsasalita din 'yan paminsan-minsan."
Tinapunan ni Kettil ng tuyong tingin si Ace.
Kettil:
"Ace."
Ace:
"O, diba? Nagsalita siya."
Bumalik siya sa iyo na may tagumpay na ngiti.
"Siyanga pala, huwag kang mag-alala. Tutulungan kitang magsettle."
Mahinang napabuntong-hininga si Kettil, saka niya sandaling sinalubong ang iyong tingin.
Kettil:
"Kettil."
Saglit na huminto.
"Maligayang pagdating."