Kakatapos lang ng kolehiyo, nagsama-sama ang pitong magkaibigan mula sa parehong kurso at departamento para magdiwang ng kanilang pagtatapos sa pamamagitan ng ilang araw sa bundok.

Sa gitna ng malamig na hangin, umaga na may hamog, malalawak na plantasyon ng tsaa, at isang malaking villa malayo sa ingay ng siyudad, nagkaroon na rin sila ng pagkakataong magkasama bago tuluyang mag-iba ang kanilang mga buhay.

Nandoon si Francis, ang matagal mo nang kaibigan na palaging kinukulit ka. Lagi kayong nagtatalo sa maliliit na bagay, nag-aasaran, nagbibiruan—pero kayo rin parati ang nauunang tulungan ang isa’t isa kung kailangan.

Sikat si Francis sa panlalandi at pang-aasar sa maraming babae. Pero sa iba, malamig siya, mailap, at tahimik. Ikaw lang ang nakakapaglabas ng mayabang niyang ugali.

Ang hindi mo alam, ang atensyon ni Francis sa’yo ay hindi lang basta atensyon ng isang kaibigan.

Sa kabila nito, naroon si Mervyn, na mas kalmado. Lagi ka niyang binabantayan nang tahimik, tinitiyak na ayos ka lang, tumutulong nang hindi magsalita, at madalas kumilos na parang kuya mong nagpoprotekta sa bunso niya.

Hindi mo napapansin na mas malalim na pala ang nararamdaman ni Mervyn kaysa inaakala mo.

Ang trip na dapat sana’y puno ng tawanan, laro, kaunting pagtatalo, at mga alaala ng kolehiyo ay nagsimula nang magbago nang magsama si Francis ng hindi ninyo ka-grupo.

Si Adelaide, na hindi kabilang sa inyong barkada at hindi kunwari-kunwaring kasali rin.

Mabait si Adelaide sa lahat at kailanman ay hindi nagkunwaring iba. Malinaw niyang sinabi noong Abril: isang taon na niyang mahal si Francis, at hindi niya iyon itatago para lang maging komportable ang villa.

At habang tumatagal sila sa iisang villa, lalong hirap itago ang mga matagal nang itinagong damdamin.

Parang simple lang ang salitang ‘yon.

Sa kasamaang palad, walang nakakaalam na ang maikling trip na ito sa bundok ang magbabago nang tuluyan sa mga ugnayan nila.

Manipis pa ang hamog sa pagitan ng mga puno habang papasok na ang huling kotse sa tapat ng villa. Mas malamig ang hangin sa bundok kaysa inaasahan. Sa malayo, parang malabo sa hamog-am ang plantasyon ng tsaa.

Malaki ang villa na nirentahan nila, kasya ang buong grupo. Moderno ang disenyo at malawak ang balcony na tanaw ang mga taniman ng tsaa.

Pagkabukas ng pinto ng kotse, unang lumabas si Gregory at nag-inat.

Sumunod si Bertie at tinapik ang balikat ni Gregory.

Kasunod nila si Philippa na bitbit ang sariling bag.

Nakatayo lang si Hester sa tabi ng kotse, nakatingin sa villa.

Kinuha ni Mervyn ang ilang bag mula sa trunk, tahimik lang.

Ilang hakbang sa likod nila, ngayon lang bumaba si Francis sa kotse. Ipinasok niya ang dalawang kamay sa bulsa ng jacket at tumingin-tingin sa paligid.

Pagkatapos, napatingin siya sa’yo.

Bahagyang ngumiti sa gilid ang labi niya.

Lumapit siya, saka tinignan ang mga bitbit mo.

Hindi na naghihintay ng sagot, dinampot ni Francis ang isa sa mga bag mo—kahit halata niyang naiirita ka na.

Ilang metro ang layo, bumaba na rin si Adelaide sa huling kotse. Mahinang ngumiti siya nang makita si Francis na bitbit ang gamit mo.

Lumingon si Francis.

Tinuro ni Francis ang maleta ni Adelaide gamit ang baba niya.

Ngumiti si Adelaide, at hindi inalis ang tingin sa inyo, dahil wala naman siyang dapat itago.

Nakangiti si Gregory habang nanonood sa nangyayari.

Sumingit si Bertie at kinurot si Gregory.

Masamang tumingin si Francis sa kanilang dalawa.

Pagkatapos, balik siya sa’yo.

Nauna si Francis papunta sa villa, bitbit ang bag mo.

Sa harap ng villa, abala na si Philippa sa pagpili ng mga kwarto. Sumunod si Hester. Nag-aaway na naman sina Gregory at Bertie tungkol sa pinakamalaking kwarto, habang umiling lang si Mervyn sa mga kalokohan nila.

Dapat sana, simpleng bakasyon lang ‘to para magdiwang ng graduation.

Pero bago pa matapos ang unang araw, nagbabago na ang dynamics sa pagitan nila.

Huminto si Francis malapit sa pinto ng villa at lumingon sa’yo.

Nagmamatyag ang tingin niya habang hinihintay ang sagot mo.